KWALIFIKACJA BUD11 - PAŹDZIERNIK 2013 (test 3)

PYTANIE NR 31.
Korzystając z danych technicznych kleju gipsowego oblicz powierzchnię ściany, którą można zabudować płytami gipsowo-kartonowymi, zużywając jedno opakowanie 20 kg kleju.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi technicznymi kleju gipsowego, która jest częścią pytania egzaminacyjnego związanego z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnię oblicza się z proporcji: masa opakowania [kg] podzielona przez zużycie kleju z danych technicznych [kg/m²]. Po odczytaniu właściwego zużycia dla klejenia płyt g-k i wykonaniu dzielenia otrzymuje się 5,0 m². Pozostałe wyniki wynikają z błędnego odczytu lub rachunku.

Pełne wyjaśnienie:

Aby obliczyć, jaką powierzchnię ściany można zabudować płytami gipsowo-kartonowymi z jednego opakowania kleju gipsowego, trzeba skorzystać z parametru zużycia jednostkowego podanego w danych technicznych (najczęściej w kg/m² dla określonego sposobu aplikacji).

Tok postępowania jest zawsze taki sam:

  • Odczytaj z danych technicznych wartość zużycia kleju w kg/m² właściwą dla klejenia płyt (ważne, aby nie pomylić jej z innymi zastosowaniami lub innymi warunkami, np. inną grubością warstwy).
  • Przyjmij masę opakowania: 20 kg.
  • Policz powierzchnię: powierzchnia [m²] = masa [kg] / zużycie [kg/m²].

Odpowiedź "5,0 m²" jest poprawna, ponieważ wynika bezpośrednio z powyższego dzielenia po podstawieniu wartości zużycia odczytanej z załączonych danych technicznych.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "4,5 m²" – typowy skutek przyjęcia zbyt dużego zużycia (np. pomylenie wariantu technologicznego) albo błędu rachunkowego w dzieleniu.
  • "4,0 m²" – często wynika z nieprawidłowego odczytania danych (np. zaokrąglenia w górę zużycia) lub zastosowania niewłaściwej pozycji z tabeli producenta.
  • "5,5 m²" – najczęściej efekt przyjęcia zbyt małego zużycia albo nieuwzględnienia, że podane zużycie dotyczy konkretnego sposobu nanoszenia.

Wskazówka egzaminacyjna: upewnij się, że używasz danych w kg/m² dla dokładnie tego zastosowania, o które pyta zadanie, a wynik podajesz w z sensownym zaokrągleniem.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się prosty wzór: powierzchnia [m²] = masa kleju [kg] / zużycie [kg/m²]. Najpierw odczytaj z danych technicznych zużycie dla klejenia płyt g-k, a potem podziel 20 kg przez tę wartość. Wynik podaj w m².
To informacja, ile kilogramów kleju potrzeba średnio do wykonania 1 m² zabudowy w określonych warunkach (np. sposób nakładania, grubość warstwy, rodzaj podłoża). To kluczowy parametr do planowania zakupów i obliczeń powierzchni.
Bo zużycie zależy od produktu i warunków aplikacji. Bez wartości z karty technicznej nie da się policzyć powierzchni z samej masy opakowania. Egzamin sprawdza umiejętność odczytu parametrów z dokumentacji i wykonania obliczeń materiałowych.
Najczęstsze pomyłki to: użycie niewłaściwego zużycia (np. dla innego zastosowania), pomylenie jednostek, odwrócenie działania (dzielenie zużycia przez masę) oraz zbyt agresywne zaokrąglenia. Warto sprawdzić sens wyniku: większe zużycie daje mniejszą powierzchnię.
Na egzaminie zwykle wystarcza zapis z jednym miejscem po przecinku lub w pełnych m² – zależy od formy odpowiedzi. Najważniejsze, aby zaokrąglenie było spójne z danymi wejściowymi. Jeśli odpowiedzi są podane z jednym miejscem, przyjmij tę samą dokładność.
Zużycie rośnie m.in. przy nierównym podłożu, większej grubości warstwy, błędnej technice nakładania oraz przy konieczności korekt płyt. Dlatego dane techniczne są wartościami orientacyjnymi dla określonych warunków, a na budowie często uwzględnia się zapas materiału.
Szukaj pozycji opisanej jako zużycie w kg/m² dla klejenia płyt (zwykle osobno od zużycia do szpachlowania lub innych prac). Zwróć uwagę na doprecyzowanie warunków: metoda nakładania, zakres grubości i typ podłoża.
Tak, wtedy otrzymasz zakres możliwej powierzchni: 20 kg / zużycie_min daje maksymalną powierzchnię, a 20 kg / zużycie_max minimalną. Jeśli w teście jest jedna odpowiedź, zwykle chodzi o wartość typową lub wskazaną w zadaniu/ilustracji.
Takie różnice sugerują, że zadanie sprawdza dokładny odczyt zużycia oraz poprawne dzielenie i zaokrąglenie. Jeśli pomylisz wartość zużycia o niewielki ułamek lub zaokrąglisz w złym momencie, wynik przesunie się właśnie o około 0,5 m².
Ćwicz czytanie kart technicznych i etykiet (zużycie, wydajność, jednostki), a następnie rozwiązuj krótkie zadania: kg/m², l/m², m³ na m² itp. Zawsze zapisuj wzór z jednostkami i sprawdzaj, czy wynik ma sens (większe zużycie → mniejsza powierzchnia).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 69% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Powierzchnię oblicza się z proporcji: masa opakowania [kg] podzielona przez zużycie kleju z danych technicznych [kg/m²]."

Materiały:

  • Karty techniczne (TDS) klejów gipsowych i instrukcje producentów dotyczące klejenia płyt g-k
  • Podręczniki/poradniki z zakresu suchej zabudowy i robót wykończeniowych (technologia montażu płyt g-k)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obliczeń materiałowych (zużycie na m², m³)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego