Kontrola rzędnych wysokościowych koryta i wyprofilowanego podłoża jest kluczowa przed wykonaniem warstw konstrukcyjnych nawierzchni. Jej celem jest potwierdzenie, że ukształtowana powierzchnia ma właściwą wysokość i geometrię (profil podłużny, spadki), aby kolejne warstwy można było ułożyć w zaprojektowanych grubościach.
Odpowiedź "co 25 m w osi jezdni i na jej krawędzi" jest właściwa, ponieważ łączy dwa elementy, które zwykle są wymagane w pomiarach kontrolnych:
- odstęp pomiarowy wyrażony w metrach (regularna siatka punktów),
- lokalizację punktów w przekrojach charakterystycznych: w osi (kontrola profilu) oraz na krawędzi (kontrola geometrii i powiązanie z szerokością/ukształtowaniem).
Pozostałe propozycje są niepoprawne typowo z następujących powodów:
- "co 20 m na każdym pasie drogi" zmienia zarówno krok pomiaru, jak i miejsce pomiarów. Sformułowanie "na każdym pasie" nie jest równoważne "w osi i na krawędzi" i może prowadzić do innej siatki kontroli niż wymagana.
- "10 razy na 1 km" podaje częstotliwość w sposób zbyt ogólny i nie wskazuje, gdzie w przekroju poprzecznym mają wypaść punkty (oś/krawędź). W praktyce wymagania odbiorowe częściej opisują odległość między punktami oraz ich usytuowanie.
- "10 razy na 1 km i dodatkowo w punktach głównych łuków poziomych" wprowadza dodatkowe warunki (łuki poziome), które dotyczą innych aspektów geometrii trasy i nie muszą wynikać z wymagań dla pomiaru rzędnych podłoża w tym zakresie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach mieszają się zapisy "co X m" oraz "Y razy na 1 km", zwykle należy trzymać się formy z tabel/specyfikacji: regularny krok w metrach + jednoznaczne miejsce pomiaru (np. oś i krawędzie). To ogranicza ryzyko interpretacji i ułatwia odbiór robót.
