To zadanie sprawdza umiejętność praktycznego użycia KNR (Katalogu Nakładów Rzeczowych) do wyznaczenia zapotrzebowania na robociznę dla konkretnego zakresu robót: ułożenia i zagęszczenia mieszanki betonowej podczas wykonywania prostych żelbetowych schodów.
Poprawne rozwiązanie przebiega zawsze według tego samego schematu:
- Krok 1: Identyfikacja właściwej pozycji/tablicy KNR – wybiera się w dostarczonym fragmencie KNR pozycję odnoszącą się do schodów żelbetowych i dokładnie do zakresu "ułożenie i zagęszczenie mieszanki". Kluczowe jest, aby nie pomylić tej pozycji z innymi robotami (np. deskowaniem lub zbrojeniem), bo mają inne nakłady.
- Krok 2: Ustalenie jednostki obmiaru normy – w KNR nakład robocizny może być podany np. na 1 m² albo na 1 m³. Trzeba sprawdzić, jak jest w danym fragmencie, bo od tego zależy, czy liczymy w oparciu o powierzchnię czy objętość.
- Krok 3: Wyznaczenie ilości robót – z treści zadania mamy powierzchnię 20 m² w rzucie oraz grubość płyty 8 cm. Jeżeli norma jest na m², wykorzystuje się 20 m² (z uwzględnieniem warunków tablicy). Jeżeli norma jest na m³, należy obliczyć objętość mieszanki z tych danych.
- Krok 4: Obliczenie r-g – nakład jednostkowy z KNR mnoży się przez ilość robót. Otrzymany wynik porównuje się z wariantami odpowiedzi.
Odpowiedź "5,8 r-g" jest poprawna, bo jest wynikiem takiego przemnożenia nakładu jednostkowego odczytanego z dołączonego fragmentu KNR przez obmiar robót podany w zadaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? W praktyce odpowiadają typowym pomyłkom:
- "7,0 r-g" może wynikać z przyjęcia niewłaściwego wariantu z tablicy (np. inny rodzaj elementu lub inne warunki wykonania).
- "12,4 r-g" często pojawia się, gdy ktoś liczy podwójnie (np. sumuje nakłady dla różnych czynności albo błędnie traktuje tę samą ilość robót w dwóch jednostkach).
- "13,0 r-g" bywa efektem zastosowania normy z innej pozycji KNR (np. dla bardziej złożonych elementów/warunków) albo błędnego obliczenia obmiaru.
Na egzaminie warto zawsze podkreślić w tablicy KNR: jednostkę normy, nazwę robót oraz warunki stosowania. To minimalizuje ryzyko wyboru nie tej pozycji i ogranicza błędy rachunkowe.
