W zadaniach tego typu rysunek definiuje geometrię sytuacji (położenie lica budowli, krawędzi wykopu, skarpy oraz odcinków opisanych parametrami H, h i b). Wzór dołączony do rysunku wskazuje, jak z tych wielkości wyznaczyć minimalną odległość L zapewniającą zachowanie wymaganego układu geometrycznego.
Poprawna procedura obliczeń jest następująca:
- sprawdź, w jakich miejscach rysunku występują H, h i b oraz czy wszystkie są podane w tych samych jednostkach (tu: metry);
- zwróć uwagę, że podano tg φ (tangens kąta), więc we wzorze podstawiasz bezpośrednio wartość 0,364, bez przeliczania kąta na stopnie;
- podstaw dane do wzoru dokładnie w tych miejscach, w których występują w zależności (częstym źródłem błędu jest pominięcie b lub zamiana H z h);
- wykonaj działania w kolejności wynikającej ze wzoru i dopiero na końcu zaokrąglij wynik do dwóch miejsc po przecinku.
Po poprawnym podstawieniu: H = 3 m, h = 1 m, b = 0,20 m, tg φ = 0,364, otrzymuje się L = 5,69 m. Taki wynik jest spójny z intuicją inżynierską: zwiększenie wysokości lub "stromości" (większy tg φ) prowadziłoby do wzrostu wymaganej odległości.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? Wyniki typu 4,70 m zwykle wskazują na pominięcie jednego składnika (np. b) albo błędne przyjęcie różnicy wysokości. Z kolei 6,28 m lub 7,32 m często wynikają z błędu w podstawieniu (np. użycie innego parametru zamiast h) albo z nieprawidłowej kolejności działań. W zadaniach egzaminacyjnych takie odpowiedzi są typowymi "pułapkami" na błędy rachunkowe.
