W zadaniach opartych o tabelę kluczowe jest odczytanie dwóch informacji jednocześnie: efekt zbrojenia oraz trudność w zagęszczaniu. Zbrojenie rozproszone oznacza, że w masie materiału (np. mieszanki) znajdują się liczne, krótkie elementy przenoszące część naprężeń i ograniczające rozwój rys. Taki efekt typowo wiąże się z włóknami o wysokiej sztywności i wytrzymałości, dlatego poprawną odpowiedzią są włókna stalowe.
Jednocześnie stalowe włókna mogą utrudniać zagęszczanie: zwiększają opory mieszanki, mogą powodować "haczyki" i blokowanie się ziaren/kruszywa oraz wymagają staranniejszego doboru sposobu wibrowania czy czasu zagęszczania. W tabelach technologicznych często zaznacza się więc, że przy takim dodatku rośnie trudność uzyskania odpowiedniej szczelności i jednorodności.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w świetle typowego rozróżnienia skutków dodatków włóknistych:
- Włókna szklane mogą pełnić różne funkcje, ale w wielu zastosowaniach nie są wskazywane jako podstawowy czynnik dający jednocześnie wyraźny efekt zbrojenia oraz istotne utrudnienie zagęszczania w porównaniu do włókien stalowych.
- Włókna skalne (bazaltowe/mineralne) bywają stosowane jako modyfikator, jednak ich charakterystyka i wpływ technologiczny zależą od konkretnej mieszanki; w tego typu tabelach zwykle nie są oznaczone jako wariant odpowiadający temu zestawowi efektów.
- Włókna celulozowe kojarzą się raczej z modyfikacją właściwości reologicznych i stabilizacją niektórych mieszanek, a nie z klasycznym "zbrojeniem" o parametrach typowych dla stali.
Na egzaminie dobra strategia to: (1) znaleźć w tabeli kolumnę "efekt", (2) sprawdzić opis wpływu na zagęszczanie, (3) dopiero potem dopasować rodzaj włókien. Unika się wtedy odpowiedzi "na intuicję".
