KWALIFIKACJA HAN2 - CZERWIEC 2024

PYTANIE NR 28.
Korzystając z zamieszczonego zestawienia, oblicz ile wyniesie wartość wydanych z magazynu 200 sztuk kremów do twarzy na podstawie Wz 1/2024, jeżeli hurtownia do wyceny rozchodu towarów stosuje metodę FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło).
Ilustracja przedstawia tabelę z zestawieniem informacji na temat dostaw towaru - kremu do twarzy w hurtowni kosmetyków.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda FIFO oznacza, że rozchód 200 sztuk wycenia się kolejno cenami z najstarszych dostępnych partii z zestawienia. Jeśli pierwsza partia nie wystarcza, dobiera się kolejne, aż do 200 sztuk, a następnie sumuje wartości (ilość × cena). Z tego obliczenia wynika 4 120,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W metodzie FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło) przyjmuje się, że z magazynu "schodzą" najpierw te sztuki towaru, które zostały przyjęte najwcześniej. Dlatego, aby policzyć wartość wydania 200 sztuk kremów do twarzy, trzeba oprzeć się na zestawieniu partii (np. kolejne przyjęcia z ilościami i cenami jednostkowymi) oraz na dokumencie WZ 1/2024.

Jak wykonać obliczenie krok po kroku:

  • Ustal, jaka jest najstarsza partia dostępna w magazynie (pierwsze przyjęcie w zestawieniu).
  • Weź z niej tyle sztuk, ile potrzeba do rozchodu (maksymalnie do wyczerpania partii).
  • Jeśli 200 sztuk nie zostało jeszcze osiągnięte, dobierz brakującą liczbę sztuk z kolejnej (czasowo następnej) partii.
  • Dla każdej użytej partii policz wartość częściową: ilość z partii × cena jednostkowa tej partii.
  • Zsumuj wartości częściowe. Otrzymana suma to wartość rozchodu na WZ.

Wynik 4 120,00 zł jest zgodny z takim podejściem: obejmuje rozpisanie 200 sztuk na jedną lub kilka najstarszych partii i zsumowanie ich wartości.

Dlaczego pozostałe kwoty są nieprawidłowe? Zwykle wynik zaniżony lub zawyżony pojawia się, gdy:

  • ktoś wycenia rozchód ceną z późniejszej dostawy (odwrócenie logiki FIFO),
  • ktoś uśrednia ceny zamiast rozpisać partie (stosuje inną metodę niż wskazana),
  • ktoś "urwie" część rozchodu, pomijając konieczność dobrania brakujących sztuk z kolejnej partii,
  • popełniony zostaje błąd rachunkowy w sumowaniu wartości częściowych.

Wskazówka egzaminacyjna: zanim zaczniesz mnożyć, zrób krótką rozpiskę "ile sztuk biorę z której partii", tak aby łączna liczba zawsze wyniosła dokładnie 200 sztuk. To ogranicza pomyłki wynikające z pośpiechu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
FIFO to zasada "pierwsze weszło, pierwsze wyszło". Oznacza, że przy wydaniu z magazynu w pierwszej kolejności przyjmujesz ceny jednostkowe z najstarszych partii przyjęcia. Gdy partia nie wystarcza, brakujące sztuki wyceniasz kolejną partią, aż do pełnej ilości rozchodu.
Najpierw rozpisz 200 sztuk na partie zgodnie z kolejnością przyjęć (od najstarszej). Następnie policz wartości cząstkowe: ilość z partii × cena jednostkowa. Na końcu zsumuj wszystkie wartości cząstkowe. Wynik jest wartością wydania na WZ.
Bo pojedyncza, najstarsza partia może mieć mniejszą ilość niż wymaga rozchód (np. wydanie 200 sztuk). W FIFO "zużywasz" partię do końca i dopiero wtedy przechodzisz do kolejnej. To naturalnie prowadzi do rozchodu z dwóch lub większej liczby partii.
WZ to dokument wydania zewnętrznego, który potwierdza wydanie towaru z magazynu (np. do odbiorcy/kontrahenta). W zadaniach egzaminacyjnych WZ bywa podstawą do ustalenia ilości rozchodu, a metoda wyceny (np. FIFO) decyduje, jakie ceny jednostkowe zastosujesz do obliczenia wartości.
Najczęściej pojawia się: wybór ceny z niewłaściwej partii (np. z najnowszej), uśrednianie cen mimo polecenia FIFO, pominięcie części ilości (nie dobijasz dokładnie do 200 sztuk) oraz zwykłe błędy w mnożeniu i sumowaniu. Pomaga tabelka: partia–ilość–cena–wartość.
W FIFO bierzesz ceny jednostkowe z pierwszej (najstarszej) dostawy, dopóki jej ilość wystarcza. Dopiero gdy rozchód jest większy niż stan tej partii, przechodzisz do następnej dostawy. Cena z ostatniej dostawy byłaby typowa dla podejścia odwrotnego niż FIFO.
Sprawdź dwa warunki: (1) suma ilości z wybranych partii musi dać dokładnie 200 sztuk, (2) partie muszą być brane w kolejności od najstarszej do nowszej, bez "przeskakiwania". Jeśli oba warunki są spełnione, dopiero wtedy licz wartości i sumę końcową.
Bo wartość rozchodu zależy od tego, jakich cen jednostkowych użyjesz. Jeśli ktoś zamiast FIFO zastosuje średnią cenę albo ceny z nowszych partii, to przeliczy 200 sztuk inną stawką (lub mieszanką stawek). Przy zmiennych cenach dostaw różnice w wyniku są całkowicie naturalne.
FIFO jest użyteczna, gdy chcesz odzwierciedlić naturalną rotację zapasów (starsze partie schodzą wcześniej) i mieć przejrzyste przypisanie kosztów do wydań. Pomaga też w kontroli stanów magazynowych i analizie marży, zwłaszcza gdy ceny zakupu zmieniają się w czasie.
Ćwicz rozpisywanie rozchodu na partie: najpierw ilości, potem wartości. Rób krótkie tabelki i zawsze kontroluj sumę sztuk. Trenuj na różnych przykładach, gdzie rozchód obejmuje 1, 2 i 3 partie. Na egzaminie czytaj uważnie, czy podano FIFO, inną metodę lub konkretny dokument WZ.
info

Statystycznie 26% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Eksperci podkreślają: "Metoda FIFO oznacza, że rozchód 200 sztuk wycenia się kolejno cenami z najstarszych dostępnych partii z zestawienia."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z gospodarki magazynowej dla technika handlowca (metody wyceny rozchodu)
  • Zadania rachunkowe z ewidencji towarów: FIFO, LIFO, średnia ważona (arkusze ćwiczeń)
  • Instrukcje szkolne dotyczące dokumentów magazynowych WZ/PZ i obrotu towarami

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego