KWALIFIKACJA BUD11 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 32.
Koszt robocizny za wykonanie 1 m2 okładziny z korka wynosi 30,00 zł. Ile wyniesie wynagrodzenie robotnika za wykonanie okładziny na wszystkich ścianach do wysokości 2,0 m w pomieszczeniu o wymiarach podłogi 4 × 3 m? W obliczeniach nie należy uwzględniać otworów okiennych i drzwiowych.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najpierw oblicza się obwód pomieszczenia: 2·(4 m + 3 m) = 14 m.
Powierzchnia ścian do wysokości 2,0 m wynosi 14 m · 2,0 m = 28 m2.
Wynagrodzenie: 28 m2 · 30,00 zł/m2 = 840,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

Aby policzyć wynagrodzenie za okładzinę ścienną rozliczaną "za 1 m2", trzeba najpierw wyznaczyć łączną powierzchnię ścian, które będą okładane, a dopiero potem pomnożyć ją przez stawkę robocizny.

1) Obwód pomieszczenia
Pomieszczenie ma wymiary podłogi 4 m × 3 m, więc jest prostokątem. Obwód prostokąta to suma długości wszystkich ścian:
2·4 m + 2·3 m = 8 m + 6 m = 14 m.

2) Powierzchnia ścian do wysokości 2,0 m
Okładzina ma być wykonana "na wszystkich ścianach do wysokości 2,0 m", więc traktujemy ściany jak pas o wysokości 2,0 m biegnący wokół pomieszczenia. Powierzchnia takiego pasa to:
obwód × wysokość = 14 m × 2,0 m = 28 m2.

3) Koszt robocizny
Stawka wynosi 30,00 zł za 1 m2. Wynagrodzenie to iloczyn stawki i powierzchni:
28 m2 × 30,00 zł/m2 = 840,00 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Kwota 420,00 zł odpowiada sytuacji, gdy ktoś policzy tylko połowę powierzchni (np. uwzględni tylko dwie ściany albo pomyli obwód z sumą jednego wymiaru).
  • Kwota 720,00 zł może wynikać z błędnego obwodu (np. przyjęcia 12 m zamiast 14 m) lub z pominięcia jednej ściany przy obmiarze.
  • Kwota 360,00 zł zwykle jest skutkiem policzenia pola podłogi (4×3=12 m2) i pomnożenia przez stawkę, czyli pomylenia powierzchni ścian z powierzchnią posadzki.

Wskazówka egzaminacyjna: przy okładzinach ścian rozliczanych w m2 niemal zawsze zaczynasz od obwodu pomieszczenia, a następnie mnożysz przez wysokość okładziny. Dopiero na końcu stosujesz stawkę w zł/m2.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz obwód pomieszczenia: 2·(4+3)=14 m. Potem pomnóż obwód przez wysokość okładziny, np. 2,0 m: 14·2,0=28 m². To jest łączna powierzchnia ścian do oklejenia (bez odejmowania otworów, jeśli tak podano).
Bo okładzina na "wszystkich ścianach" tworzy pas biegnący wokół pokoju. Długość tego pasa to właśnie obwód (suma długości wszystkich ścian), a jego pole oblicza się jako obwód × wysokość. To najszybsza i najpewniejsza metoda obmiaru.
To cena pracy za wykonanie okładziny na powierzchni 1 m² ściany. Żeby policzyć wynagrodzenie, mnożysz stawkę przez liczbę metrów kwadratowych okładziny: m² × zł/m². Materiał (korek) nie jest tu liczony, jeśli zadanie mówi wyłącznie o robociźnie.
Nie odejmuje się ich wtedy, gdy zadanie lub zasady rozliczenia wprost każą nie uwzględniać otworów. W praktyce bywa to stosowane w zadaniach egzaminacyjnych dla uproszczenia obliczeń albo w niektórych rozliczeniach ryczałtowych. Na egzaminie zawsze stosuj się do treści.
Najczęściej myli się pole podłogi z powierzchnią ścian (liczenie 4×3 zamiast obwód×wysokość). Drugi błąd to policzenie tylko dwóch ścian zamiast wszystkich. Trzeci to błąd jednostek: użycie metrów bieżących zamiast m² i zbyt wczesne mnożenie przez stawkę.
Zrób szybki test: obwód 4×3 m to kilkanaście metrów, a wysokość 2 m daje kilkadziesiąt m² ścian. Przy 30 zł/m² koszt powinien być rzędu kilkuset do około tysiąca zł. Jeśli wychodzi np. 360 zł, to zwykle znak, że policzono tylko podłogę (12 m²) zamiast ścian.
W zadaniach egzaminacyjnych zapis "pomieszczenie o wymiarach podłogi 4 × 3 m" standardowo oznacza rzut prostokątny, czyli cztery ściany: dwie po 4 m i dwie po 3 m. Gdyby kształt był inny (np. wnęki), powinno to być wyraźnie dopisane w treści.
Kroki są stałe: (1) policz metraż w m², (2) pomnóż przez stawkę w zł/m². W tym typie zadań najpierw ustala się powierzchnię ścian (np. obwód×wysokość), a dopiero na końcu wykonuje mnożenie przez cenę jednostkową.
Obmiar robót pozwala wyznaczyć ilość pracy i materiału: m² okładzin, m² płyt, m bieżące profili itp. Jest potrzebny do wyceny, planowania dostaw, rozliczeń z inwestorem oraz kontroli postępu prac. Na egzaminie sprawdza umiejętność czytania treści i poprawnych obliczeń.
Takie obliczenia są typowe przy okładzinach do określonego poziomu: korek, boazeria, panele, płytki w strefie narażonej na zabrudzenia. Metoda jest ta sama: obwód pomieszczenia × wysokość okładziny, a potem dobór ilości materiału i kosztu robocizny.
info

Statystycznie 67% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że najpierw oblicza się obwód pomieszczenia: 2·(4 m + 3 m) = 14 m.

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Obwód" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Obw%C3%B3d (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL): "Prostokąt" – wzory na obwód i pole – https://pl.wikipedia.org/wiki/Prostok%C4%85t (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (PL): "Pole powierzchni" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Pole_powierzchni (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Podstawy geometrii: obwód i pole prostokąta (materiały szkolne / repetytorium)
  • Materiały dydaktyczne z kosztorysowania i obmiaru robót wykończeniowych
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obmiaru i kalkulacji robocizny (kwalifikacja BUD.11)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego