KWALIFIKACJA EKA7 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 26.
Koszt wytworzenia wyrobów gotowych X, Y wyniósł 48 000,00 zł. Na podstawie danych zawartych w tabeli kalkulacyjnej ustal jednostkowe koszty wytworzenia wyrobów gotowych X i Y.
Ilustracja przedstawia tabelę kalkulacyjną związaną z kosztami wytworzenia wyrobów gotowych X i Y.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt jednostkowy ustala się przez podział kosztu wytworzenia przypadającego na dany wyrób przez liczbę wytworzonych sztuk (wg tabeli kalkulacyjnej). Suma kosztów obu wyrobów musi dać 48 000 zł, a wyniki należy podać w zł/szt. Z tabeli wynika: X = 240,00 zł/szt., Y = 360,00 zł/szt.

Pełne wyjaśnienie:

W rachunku kosztów jednostkowy koszt wytworzenia wyrobu to koszt przypadający na jedną jednostkę produktu (np. 1 sztukę). W praktyce oblicza się go na podstawie danych kalkulacyjnych: najpierw ustala się, jaka część łącznego kosztu wytworzenia przypada na wyrób X i jaka na wyrób Y, a następnie dzieli się te kwoty przez odpowiadające im ilości produkcji.

W tym zadaniu podano, że łączny koszt wytworzenia wyrobów gotowych X i Y wynosi 48 000,00 zł, a szczegółowy podział/ilości wynikają z tabeli kalkulacyjnej. Otrzymane koszty jednostkowe to: 240,00 zł/szt. dla wyrobu X oraz 360,00 zł/szt. dla wyrobu Y. Takie wyniki spełniają dwa kluczowe warunki kontrolne:

  • koszt jednostkowy jest podany w prawidłowej jednostce (zł/szt.) i wynika z dzielenia kosztu przypisanego do wyrobu przez ilość,
  • po przemnożeniu kosztów jednostkowych przez ilości z tabeli i zsumowaniu dla X i Y otrzymuje się łącznie 48 000,00 zł (kontrola zgodności z kosztem całkowitym).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? Najczęściej wynikają z typowych błędów: błędnego odczytania ilości produkcji z tabeli, użycia niewłaściwej podstawy podziału kosztów (np. podział "po równo" zamiast wg danych kalkulacyjnych) albo pomylenia kosztów łącznych z jednostkowymi. W praktyce księgowej takie pomyłki prowadzą do złej wyceny zapasów wyrobów gotowych i zniekształcenia wyniku finansowego.

Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniach zawsze wykonaj kontrolę krzyżową — sprawdź, czy suma kosztów obu wyrobów (po przemnożeniu przez ilości) równa się 48 000,00 zł oraz czy jednostki (zł/szt.) są spójne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Jednostkowy koszt wytworzenia to koszt przypadający na 1 sztukę (lub inną jednostkę) produktu. Liczy się go jako: koszt przypisany do danego wyrobu / liczba wytworzonych jednostek. Jest kluczowy do wyceny wyrobów gotowych i analizy opłacalności.
Zrób kontrolę: pomnóż koszt jednostkowy każdego wyrobu przez liczbę sztuk z tabeli, a potem zsumuj. Wynik powinien równać się łącznemu kosztowi wytworzenia (tu 48 000 zł). Dodatkowo sprawdź, czy podajesz wynik w zł/szt.
Podział "po równo" jest poprawny tylko wtedy, gdy tabela kalkulacyjna wskazuje identyczną podstawę rozliczenia dla obu wyrobów. W praktyce wyroby zużywają różne zasoby (materiały, robociznę, koszty pośrednie), więc koszt trzeba rozdzielić zgodnie z danymi z kalkulacji.
Najważniejsze są: liczba wytworzonych sztuk każdego wyrobu oraz informacja, jak przypisać łączny koszt do X i Y (np. koszty bezpośrednie i sposób rozliczenia pośrednich). Bez tych danych nie da się policzyć kosztu jednostkowego.
Częste błędy to: odczytanie niewłaściwej liczby sztuk, pomylenie kolumn w tabeli, dzielenie przez sumę ilości zamiast przez ilość danego wyrobu oraz pomyłki w miejscach dziesiętnych. Pomaga zapisanie wzoru i wykonanie kontroli sumy kosztów.
Nie. Koszt jednostkowy często ma grosze, bo koszty łączne rzadko dzielą się idealnie przez liczbę sztuk. Na egzaminie zwykle podaje się wynik z dokładnością do 2 miejsc po przecinku (zł i gr), zgodnie z formatem odpowiedzi.
To wartość kosztów poniesionych na doprowadzenie produktów do postaci i miejsca, w którym są gotowe do sprzedaży lub przyjęcia do magazynu. W praktyce służy do wyceny zapasów wyrobów gotowych i wpływa na wynik finansowy przez koszt własny sprzedaży.
Koszt wytworzenia dotyczy produkcji (materiały, robocizna, uzasadniona część kosztów pośrednich). Koszt sprzedaży dotyczy etapu handlowego (np. marketing, transport sprzedażowy, prowizje). W zadaniach kalkulacyjnych nie należy mieszać tych kategorii, bo zniekształca to wynik.
Stosuje się go, gdy tabela wskazuje wspólną pulę kosztów (często pośrednich) i podstawę ich rozliczenia, np. proporcję do kosztów bezpośrednich, roboczogodzin lub ilości. Wtedy najpierw dzieli się pulę według wskazanej proporcji, a dopiero potem liczy koszty jednostkowe.
Ćwicz zadania z tabelami kalkulacyjnymi: odczyt danych, podział kosztów na wyroby i kontrolę wyniku. Utrwal wzór: koszt jednostkowy = koszt przypisany / ilość. Trenuj też kontrolę łączną: suma kosztów wyrobów musi dać koszt całkowity.
info

Około 37% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że koszt jednostkowy ustala się przez podział kosztu wytworzenia przypadającego na dany wyrób przez liczbę wytworzonych sztuk (wg tabeli kalkulacyjnej).

Źródła:

  • Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity) – pojęcie kosztu wytworzenia oraz zasady wyceny zapasów (weryfikacja ogólna).
  • MSR 2 "Zapasy" (IAS 2 Inventories), sekcje dotyczące kosztu wytworzenia i wyceny zapasów.

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z rachunkowości zarządczej (kalkulacja kosztów i rozliczanie kosztów pośrednich)
  • Zadania maturalne/egzaminacyjne z kalkulacji podziałowej i doliczeniowej
  • Materiały dydaktyczne szkół branżowych: rachunek kosztów i kalkulacja

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego