KWALIFIKACJA HGT9 - STYCZEŃ 2023

PYTANIE NR 28.
Kosztem zmiennym, związanym z organizacją trzydniowej wycieczki z Torunia do Warszawy, jest koszt
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt zmienny rośnie wraz z liczbą uczestników. Bilety do muzeum są zwykle liczone "na osobę" (liczba osób × cena biletu), więc zmieniają się proporcjonalnie do wielkości grupy. Z kolei przewodnik, pilot i wynajem autokaru najczęściej są rozliczane ryczałtem za grupę.

Pełne wyjaśnienie:

W klasyfikacji kosztów wycieczki według reakcji na zmianę wielkości "produkcji" (tu: liczby uczestników) wyróżnia się koszty zmienne i stałe.

Koszt zmienny to taki, który rośnie (zwykle wprost proporcjonalnie) wraz ze wzrostem liczby osób. Dlatego poprawna jest odpowiedź "zakupu biletów do muzeum." – bilety wstępu standardowo kupuje się dla każdego uczestnika oddzielnie, więc całkowity koszt = liczba uczestników × cena biletu.

Pozostałe propozycje to typowe koszty stałe (grupowe) w danym przedziale liczebności grupy:

  • "transportu wynajętym autokarem." – przy wynajmie autokaru płaci się najczęściej za pojazd/kurs/dzień, a nie za każdą osobę. Dopóki nie trzeba zamawiać drugiego autokaru, koszt nie rośnie proporcjonalnie do liczby uczestników.
  • "opieki pilota wycieczek." – pilot jest zwykle opłacany stawką za usługę dla całej grupy (np. za dzień), więc nie jest to koszt per capita.
  • "przewodnika po mieście." – analogicznie, usługa przewodnicka najczęściej ma charakter ryczałtowy dla grupy w określonym czasie.

Praktyczna wskazówka egzaminacyjna: zadaj sobie pytanie "czy przy dodaniu jednej osoby koszt rośnie o stałą kwotę?". Jeśli tak (jak przy biletach), to koszt zmienny. Jeśli nie (jak przy autokarze/pilocie/przewodniku), to zwykle koszt stały, który potem dzieli się na uczestników w kalkulacji ceny jednostkowej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Koszt zmienny to wydatek, który rośnie wraz ze wzrostem liczby uczestników. W praktyce są to zwykle koszty per capita, np. bilety wstępu, wyżywienie "na osobę" czy ubezpieczenie liczone od uczestnika. Klucz: czy dodanie osoby zwiększa koszt o konkretną kwotę.
Koszt stały (grupowy) to wydatek, który w danym zakresie liczby uczestników nie zmienia się proporcjonalnie do liczebności grupy. Przykładem bywa wynajem autokaru lub wynagrodzenie pilota/przewodnika rozliczane ryczałtem za usługę dla grupy, a nie "od osoby".
Ponieważ bilety wstępu kupuje się zazwyczaj dla każdego uczestnika osobno. Całkowity koszt biletów można opisać prostym iloczynem: liczba osób × cena biletu. Gdy grupa rośnie, rośnie też suma wydatków na bilety, więc jest to typowy koszt zmienny.
W typowej kalkulacji dla jednej grupy wynajem autokaru jest kosztem stałym, bo płaci się za pojazd/kurs/czas. Uwaga: może stać się "skokowo" zmienny, gdy trzeba zamówić drugi autokar lub większy pojazd. Na egzaminie zwykle przyjmuje się wariant standardowy: ryczałt za autokar.
Pilot jest opłacany za realizację usługi dla całej grupy (np. stawka dzienna), a nie jako suma stawek za każdego uczestnika. Dlatego przy zwiększeniu liczby osób o 1 (bez zmiany organizacji) koszt pilota zazwyczaj się nie zmienia, więc w klasyfikacji zachowania kosztów jest to koszt stały.
Usługa przewodnicka w mieście bywa rozliczana ryczałtem za oprowadzanie grupy w określonym czasie (np. 2–3 godziny). Wtedy koszt nie rośnie "od osoby". Dopiero gdy przepisy/organizacja wymuszają podział na dwie grupy i dwóch przewodników, koszt wzrasta skokowo.
Sprawdź, czy koszt da się naturalnie policzyć jako liczba uczestników × stawka. Jeśli tak, zwykle jest to koszt per capita (zmienny). Jeśli koszt jest "za usługę" lub "za pojazd" niezależnie od liczby osób, to jest to koszt grupowy (stały), który potem dzieli się na uczestników.
Gdy rośnie liczba uczestników, koszty stałe rozkładają się na więcej osób, więc koszt stały na osobę maleje. Koszty zmienne na osobę zwykle pozostają podobne (np. cena biletu). Dlatego większa grupa często pozwala obniżyć cenę jednostkową, jeśli nie pojawią się koszty "skokowe".
Najczęstsze pomyłki to uznawanie wynajmu autokaru za koszt zmienny (bo jest "duży") oraz traktowanie pilota lub przewodnika jako koszt "na osobę". Warto pamiętać, że kryterium nie jest wysokość kosztu, tylko to, czy rośnie proporcjonalnie do liczby uczestników.
Do kosztów zmiennych często zalicza się wydatki naliczane od uczestnika, np. wyżywienie w formie stawki na osobę, ubezpieczenie turystyczne per capita, bilety do atrakcji oraz opłaty lokalne liczone od osoby. Wspólną cechą jest łatwe przeliczenie kosztu na jednego uczestnika.
info

Około 46% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Eksperci podkreślają: "Koszt zmienny rośnie wraz z liczbą uczestników."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z rachunku kosztów i kalkulacji w turystyce (działy: koszty stałe i zmienne)
  • Podręczniki do rachunkowości zarządczej: klasyfikacje kosztów według zachowania
  • Zadania praktyczne z kalkulacji imprezy turystycznej (warianty liczebności grupy)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego