W klasyfikacji kosztów wycieczki według reakcji na zmianę wielkości "produkcji" (tu: liczby uczestników) wyróżnia się koszty zmienne i stałe.
Koszt zmienny to taki, który rośnie (zwykle wprost proporcjonalnie) wraz ze wzrostem liczby osób. Dlatego poprawna jest odpowiedź "zakupu biletów do muzeum." – bilety wstępu standardowo kupuje się dla każdego uczestnika oddzielnie, więc całkowity koszt = liczba uczestników × cena biletu.
Pozostałe propozycje to typowe koszty stałe (grupowe) w danym przedziale liczebności grupy:
- "transportu wynajętym autokarem." – przy wynajmie autokaru płaci się najczęściej za pojazd/kurs/dzień, a nie za każdą osobę. Dopóki nie trzeba zamawiać drugiego autokaru, koszt nie rośnie proporcjonalnie do liczby uczestników.
- "opieki pilota wycieczek." – pilot jest zwykle opłacany stawką za usługę dla całej grupy (np. za dzień), więc nie jest to koszt per capita.
- "przewodnika po mieście." – analogicznie, usługa przewodnicka najczęściej ma charakter ryczałtowy dla grupy w określonym czasie.
Praktyczna wskazówka egzaminacyjna: zadaj sobie pytanie "czy przy dodaniu jednej osoby koszt rośnie o stałą kwotę?". Jeśli tak (jak przy biletach), to koszt zmienny. Jeśli nie (jak przy autokarze/pilocie/przewodniku), to zwykle koszt stały, który potem dzieli się na uczestników w kalkulacji ceny jednostkowej.