Kosztorys inwestorski to dokument służący przede wszystkim zamawiającemu. Jego główną rolą jest oszacowanie przewidywanego kosztu wykonania określonych robót jeszcze przed wyborem wykonawcy. Dzięki temu zamawiający może zaplanować budżet, porównać realność ofert oraz kontrolować, czy planowany zakres robót mieści się w możliwościach finansowych inwestycji.
Odpowiedź "zamawiający, aby oszacować koszt wykonania określonych robót" jest poprawna, bo wskazuje właściwy podmiot (zamawiającego) oraz właściwy cel (oszacowanie kosztu robót).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z powodu pomylenia funkcji dokumentów:
- "wykonawca, gdy staje do przetargu na realizację robót" opisuje typową sytuację sporządzania kalkulacji przez wykonawcę (oferty/kosztorysu ofertowego), a nie kosztorysu inwestorskiego.
- "wykonawca, po zrealizowaniu całości robót" odnosi się do etapu rozliczeń i dokumentów potwierdzających wykonanie oraz koszty rzeczywiste, a nie do dokumentu planistycznego zamawiającego sporządzanego przed realizacją.
- "zamawiający, gdy nastąpiła zmiana ustalonej w umowie ilości robót" miesza kwestię zmian zakresu/ilości robót z istotą kosztorysu inwestorskiego. Zmiany w trakcie realizacji mogą wymagać dodatkowych uzgodnień i wycen, ale nie definiują, kto i po co sporządza kosztorys inwestorski jako dokument bazowy do planowania.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: inwestorski = dla inwestora/zamawiającego, przed wyborem wykonawcy; ofertowy = dla wykonawcy, na potrzeby złożenia oferty. To ułatwia szybkie rozróżnienie ról i etapów procesu.
