Kosztorys inwestorski jest dokumentem przygotowywanym po stronie inwestora (zamawiającego), którego głównym zadaniem jest oszacowanie kosztu wykonania robót budowlanych. Taki szacunek powstaje zwykle w oparciu o przedmiar robót, założone nakłady (robocizna, materiały, sprzęt) oraz ceny jednostkowe. W praktyce pozwala to zaplanować budżet, ocenić realność zamierzenia i przygotować się do wyboru wykonawcy.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "oszacować koszt wykonania robót budowlanych." – opisuje ona cel kosztorysu inwestorskiego jako narzędzia planowania i kontroli finansowej przed rozpoczęciem realizacji.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych działań i dokumentów:
- "ustalić z wykonawcą ilości robót budowlanych." – ilości robót wynikają z dokumentacji i przedmiaru (oraz ewentualnych obmiarów na budowie). Kosztorys inwestorski nie jest narzędziem "uzgadniania" ilości z wykonawcą, tylko bazą do szacowania wartości.
- "uzgodnić cenę robót dodatkowych." – roboty dodatkowe rozlicza się w toku realizacji na podstawie ustaleń kontraktowych, protokołów i wyceny (często kosztorysowej), ale to nie jest podstawowy cel sporządzenia kosztorysu inwestorskiego na starcie inwestycji.
- "obliczyć cenę, za jaką wykonawca ma wykonać roboty." – cena wykonawcy jest elementem oferty i/lub umowy. Kosztorys inwestorski może stanowić punkt odniesienia do oceny ofert, lecz nie wyznacza automatycznie ceny umownej.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj różnicę koszt (szacunek inwestora) vs cena (zobowiązanie wykonawcy w ofercie/umowie). Jeśli w odpowiedzi pojawia się "cena wykonawcy", zwykle dotyczy to kosztorysu ofertowego lub ustaleń kontraktowych, a nie inwestorskiego.