Kosztorys inwestorski służy do określenia przewidywanego kosztu robót przed rozpoczęciem realizacji. Dlatego jego podstawą są założenia wyjściowe do kosztorysowania, czyli zestaw informacji potrzebnych do przyjęcia zakresu i sposobu kalkulacji: co ma być wykonane, w jakiej technologii, w jakich warunkach, z jakimi przyjętymi stawkami i narzutami oraz na jakich podstawach obmiarowych/przedmiarowych.
Odpowiedź "założeń wyjściowych do kosztorysowania" jest poprawna, bo wskazuje właśnie na dokument/dane, które inicjują i porządkują kalkulację kosztów na etapie planowania.
Pozostałe propozycje nie pasują do kosztorysu inwestorskiego:
- "książki obmiarów i dziennika budowy" – to dokumenty prowadzone w trakcie realizacji robót. Służą do ewidencji przebiegu prac i ilości faktycznie wykonanych robót, więc są typowe dla rozliczeń w trakcie budowy lub po jej zakończeniu, a nie dla wstępnej kalkulacji inwestora.
- "wytycznych Inspektora Nadzoru" – inspektor nadzoru pełni funkcję kontrolną na budowie; jego zalecenia mogą wpływać na realizację, ale nie stanowią standardowej, pierwotnej podstawy sporządzenia kosztorysu inwestorskiego jako dokumentu planistycznego.
- "projektu powykonawczego" – dokumentacja powykonawcza odzwierciedla stan faktycznie wykonany, powstaje po realizacji lub w jej końcowej fazie. Jest więc naturalnym punktem odniesienia raczej dla analiz powykonawczych niż dla kosztorysu inwestorskiego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się dokumenty z dopiskiem "powykonawczy" albo typowe dla prowadzenia budowy, to zwykle dotyczą rozliczeń i kontroli realizacji, a nie kosztów planowanych przez inwestora.
