Koszty pośrednie (Kp) w kosztorysowaniu są zwykle ujmowane jako narzut, czyli wartość obliczana procentowo od określonej podstawy kosztów. Kluczowe jest więc nie samo użycie procentu, ale to, od czego procent jest naliczany.
W treści podano, że wskaźnik kosztów pośrednich Wkp jest wyrażony "w % od R i S". To oznacza, że podstawę stanowi suma:
- R – koszty robocizny,
- S – koszty pracy sprzętu.
Zapis procentowy działa tak samo jak w innych obliczeniach: aby policzyć X% z pewnej podstawy P, stosuje się X · P / 100. Stąd otrzymujemy wzór:
Kp = Wkp × (R + S) / 100.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Wzór liczony tylko od R pomija koszty pracy sprzętu, mimo że wskaźnik odnosi się do R i S. To typowa pomyłka, gdy ktoś pamięta jedynie, że "narzut często liczy się od robocizny".
- Wzór liczony tylko od S analogicznie pomija robociznę, więc nie spełnia warunku z treści.
- Wzór liczony od R + M + S włącza M (materiały) do podstawy, mimo że w pytaniu wyraźnie wskazano podstawę "od R i S". Taka odpowiedź bywa wybierana przez osoby, które intuicyjnie sumują wszystkie składniki kosztów bez rozróżnienia zasad naliczania narzutów.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw podkreśl w treści, od jakiej podstawy jest liczony wskaźnik ("od R i S", "od R", itp.), a dopiero potem dobierz wzór. To minimalizuje ryzyko niepotrzebnego dodawania M do podstawy.
