Kosztorys, w którym podaje się wyłącznie nakłady rzeczowe (czyli ile potrzeba robocizny, materiałów oraz sprzętu), a nie podaje się cen, określa się jako kosztorys nakładczy. W praktyce spotyka się też określenie "kosztorys ślepy", bo na tym etapie "nie widać" jeszcze wartości w pieniądzu.
Istota tego rodzaju kosztorysu polega na tym, że oddziela się:
- warstwę ilościową/techniczną (nakłady R, M, S wynikające z technologii i zakresu robót),
- od warstwy cenowej (stawki robocizny, ceny materiałów, koszty pracy sprzętu), które mogą się zmieniać w czasie i zależą od rynku.
Dlatego odpowiedź "nakładczym" pasuje dokładnie do warunku "zawiera zestawienie nakładów rzeczowych… lecz nie zawiera cen".
Pozostałe typy kosztorysów w typowym ujęciu nie spełniają tego kryterium:
- "ofertowym" wiąże się z przygotowaniem oferty i z założenia prowadzi do wartości (zawiera element cenowy),
- "inwestorskim" służy do określania wartości zamierzenia i również jest nastawiony na kwoty,
- "zamiennym" dotyczy sytuacji, gdy rozlicza się roboty zamienne/zamianę rozwiązań, a więc kluczowe nie jest samo "bez cen", tylko cel rozliczeniowy i porównawczy.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą regułę: gdy w opisie pojawia się "same nakłady, bez cen", chodzi o kosztorys nakładczy.
