Kosztorys powykonawczy jest opracowaniem sporządzanym po wykonaniu robót, a jego głównym celem jest rozliczenie faktycznie zrealizowanego zakresu. Z tego powodu podstawą do jego sporządzenia muszą być dane odzwierciedlające stan rzeczywisty na budowie.
Takim dokumentem (lub zestawieniem) jest obmiar wykonanych robót, czyli wykaz ilości robót rzeczywiście wykonanych (np. rzeczywista liczba m² tynków, m³ betonu, mb instalacji). Obmiar odpowiada na pytanie: "ile faktycznie zrobiono?", co jest kluczowe, gdy kosztorys ma odzwierciedlać wykonanie i stanowić podstawę rozliczeń.
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami" wynikającymi z mylenia etapów procesu inwestycyjnego:
- "Kosztorys inwestorski" przygotowuje się co do zasady na etapie planowania i szacowania wartości robót (dla potrzeb inwestora). Jest to dokument odniesienia, ale nie opisuje automatycznie zakresu wykonanego.
- "Projekt wykonawczy" opisuje rozwiązania techniczne i sposób wykonania, ale nie stanowi sam w sobie potwierdzenia ilości robót zrealizowanych. Projekt mówi "co i jak zaprojektowano", a nie "ile wykonano".
- "Przedmiar robót" jest zestawieniem ilości planowanych robót, sporządzanym przed realizacją. Może być podstawą ofertowania i kosztorysowania na etapie przygotowania, lecz nie zastępuje obmiaru, gdy występują zmiany, różnice wykonawcze lub roboty dodatkowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "powykonawczy", szukaj dokumentów opisujących stan faktyczny (wykonanie), a nie dokumentów planu lub projektu.
