W zadaniu kluczowe jest, że tabela KNR podaje nakłady materiałów na 1 sztukę zabetonowanego otworu. Najpierw trzeba więc dobrać właściwą kolumnę w zależności od powierzchni otworu i głębokości, a dopiero potem przeliczyć wynik na liczbę otworów.
1) Dobór przedziału powierzchni
Powierzchnia jednego otworu wynosi 0,15 m2. Taka wartość mieści się w przedziale "do 0,2", a nie w "do 0,1". Odczyt z błędnego przedziału skutkowałby zaniżeniem zużycia materiału.
2) Dobór przedziału głębokości
Głębokość otworu wynosi 15 cm, czyli jest to przypadek "ponad 10" (ponad 10 cm). Pomylenie z "do 10" prowadzi do wyboru mniejszej wartości nakładu.
3) Odczyt nakładu żwiru
W wierszu "Żwir wielofrakcyjny do betonów zwykłych" dla kombinacji "do 0,2" oraz "ponad 10" odczytuje się nakład 0,032 m3 na 1 szt.
4) Przeliczenie na 5 otworów
Skoro należy zabetonować 5 otworów, ilość żwiru oblicza się przez proste przemnożenie:
5 × 0,032 m3/szt. = 0,160 m3.
Dlaczego pozostałe wyniki są nieprawidłowe?
- Wyniki znacznie mniejsze od 0,160 m3 zwykle oznaczają, że odczytano wartość z kolumny "do 0,1" albo z podkolumny "do 10", ewentualnie potraktowano nakład jednostkowy jako wynik końcowy bez mnożenia przez 5.
- Wartość pośrednia (np. w okolicy 0,095 m3) może wynikać z mieszania różnych kolumn lub z błędu rachunkowego (np. 3 × 0,032 zamiast 5 × 0,032).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaznacz w tabeli jednocześnie oba kryteria (powierzchnia i głębokość) oraz sprawdź, czy w nagłówku jest "nakłady na 1 szt.". To ogranicza najczęstsze pomyłki.
