Kosztorysowanie w budownictwie obejmuje kilka typowych rodzajów kosztorysów, które różnią się celem, momentem sporządzenia i tym, kto z niego korzysta.
Odpowiedź "inwestorskim" jest właściwa, ponieważ opis wskazuje wprost na dokument zamawiany przez inwestora "w celu ustalenia przewidywanego kosztu inwestycji". Taki kosztorys służy do planowania budżetu, oceny opłacalności oraz przygotowania inwestycji od strony finansowej jeszcze przed wyborem wykonawcy lub przed rozpoczęciem robót.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego opisu:
- "ofertowym" – zwykle wiąże się z przygotowaniem oferty cenowej przez wykonawcę. Jego celem jest przedstawienie kwoty, za którą wykonawca podejmie się realizacji robót, a nie neutralne oszacowanie kosztu z perspektywy inwestora.
- "powykonawczym" – dotyczy etapu po zakończeniu robót; odzwierciedla faktycznie wykonany zakres (zwykle w powiązaniu z obmiarem/rozliczeniem). Nie służy do ustalania kosztu przewidywanego, lecz do podsumowania kosztów po realizacji.
- "zamiennym" – odnosi się do sytuacji zmian (np. zamiennych rozwiązań materiałowych lub technologicznych) i bywa kojarzony z korektami rozliczeń w stosunku do wersji pierwotnej. Nie jest to podstawowa nazwa dla kosztorysu służącego do wstępnego oszacowania kosztu całej inwestycji.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj kluczowe zwroty w treści. Sformułowania "na zamówienie inwestora" i "przewidywany koszt inwestycji" kierują do kosztorysu inwestorskiego, natomiast "cena dla zamawiającego"/"oferta" do ofertowego, a "po wykonaniu"/"rzeczywisty zakres" do powykonawczego.
