W rachunku kosztów często klasyfikuje się koszty według tego, jak zachowują się przy zmianie wielkości produkcji (wolumenu). Kluczowe jest tu rozróżnienie na koszty stałe i koszty zmienne.
Koszty stałe to takie, które w danym zakresie działalności (najczęściej rozpatrywanym w krótkim okresie) nie zależą od wielkości produkcji. Oznacza to, że firma ponosi je także wtedy, gdy wytwarza mniej, a nawet gdy produkcja czasowo spada do zera. Przykładowo mogą to być stałe opłaty za najem powierzchni, część kosztów administracji czy opłaty wynikające z umów.
Koszty zmienne zmieniają się wraz z rozmiarem produkcji: im więcej jednostek wytwarzamy, tym większe zużycie materiałów czy energii technologicznej. Dlatego odpowiedź "zmienne" nie pasuje do warunku "niezależnie od wielkości produkcji".
Odpowiedź "krańcowe" dotyczy przyrostu kosztu przy wytworzeniu dodatkowej jednostki (marginalnej zmiany wolumenu). To inny sposób patrzenia na koszt, a nie nazwa kategorii kosztów ponoszonych niezależnie od produkcji.
Odpowiedź "całkowite" odnosi się do sumy kosztów w danym okresie (zwykle obejmuje zarówno część stałą, jak i zmienną). Samo pojęcie kosztu całkowitego nie mówi, czy koszt zależy od wielkości produkcji, więc nie spełnia definicji z pytania.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: jeśli koszt występuje "nawet gdy nic nie produkuję", to najczęściej zalicza się go do kosztów stałych; jeśli "rośnie wraz z produkcją", to jest zmienny.
