W ocenie wzbogacalności (czyli podatności nadawy na rozdział na produkt bogatszy i uboższy) wykorzystuje się zależności pokazujące kompromis między jakością produktu a efektem odzysku składnika użytecznego. Dla rud miedzi takim składnikiem użytecznym jest miedź, a parametry procesu opisuje się m.in. przez:
- zawartość miedzi w produkcie – ile miedzi (procentowo/udziałowo) znajduje się w uzyskanym produkcie, np. w koncentracie,
- uzysk miedzi w produkcie – jaka część miedzi z nadawy została odzyskana do danego produktu.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "uzyskiem miedzi w produkcie a zawartością miedzi w tym produkcie." Taka para zmiennych pozwala ocenić, czy da się uzyskać jednocześnie wysoką zawartość Cu i wysoki odzysk Cu, co jest kluczowe w praktyce zakładu przeróbczego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "uzyskiem metalu w produkcie a zawartością popiołu w tym produkcie." Wprowadza "popiół", który jest typowym parametrem jakości dla paliw stałych (np. węgla), a nie dla rud miedzi. Miesza też ogólne "metal" zamiast konkretnej miedzi, co w tym pytaniu ma znaczenie.
- "wychodem produktu a zawartością popiołu w tym produkcie." Ponownie pojawia się "popiół", nieadekwatny dla rud miedzi. Dodatkowo "wychód" (udział masowy produktu) nie jest tym samym co "uzysk" składnika użytecznego; można mieć duży wychód, ale mały uzysk Cu, jeśli produkt jest ubogi.
- "wychodem produktu a zawartością metalu w tym produkcie." To zestawienie (wychód–zawartość) jest spotykane w różnych charakterystykach, ale pytanie dotyczy krzywej Halbicha dla rud miedzi, gdzie kluczowe jest odniesienie do uzysku miedzi, czyli odzysku składnika użytecznego, a nie tylko masy produktu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się konkretna ruda (np. ruda miedzi), szukaj odpowiedzi, w której wskaźniki odnoszą się bezpośrednio do tego składnika użytecznego (Cu), a nie do parametrów charakterystycznych dla innych surowców (np. popiół).
