Wychód koncentratu to udział masy koncentratu w masie nadawy. W zadaniach z przeróbki mechanicznej kopalin najwygodniej liczyć go z bilansu metalu (tu: miedzi) pomiędzy nadawą i koncentratem.
Oznaczmy: α – zawartość Cu w nadawie, β – zawartość Cu w koncentracie, ε – uzysk Cu w koncentracie, γ – wychód koncentratu.
Bilans miedzi: ilość Cu, która weszła do koncentratu, równa się ilości Cu w nadawie pomnożonej przez uzysk: γ · β = α · ε. Stąd wzór na wychód: γ = (α · ε) / β.
Podstawiamy dane (zamiana procentów na ułamki): α = 2,0% = 0,02; β = 20,0% = 0,20; ε = 94,0% = 0,94.
Obliczenie: γ = (0,02 · 0,94) / 0,20 = 0,0188 / 0,20 = 0,094, czyli 9,4%.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- 4,7% zwykle wynika z pominięcia jednego czynnika (np. potraktowania 0,94 jako 94 albo błędnego dzielenia przez 2).
- 18,0% może pochodzić z utożsamienia uzysku metalu z wychodem masowym lub z dzielenia przez niewłaściwą wartość.
- 19,1% często jest skutkiem pomylenia, gdzie wstawić 0,20 (zawartość w koncentracie) lub pomieszania procentów z ułamkami.
Kontrola sensu wyniku: skoro zawartość rośnie z 2% do 20% (dziesięciokrotnie), to masa koncentratu powinna być istotnie mniejsza od masy nadawy; wynik 9,4% jest z tym zgodny, zwłaszcza przy wysokim uzysku 94%.
