W pracy opiekuna w domu pomocy społecznej ważna jest indywidualizacja propozycji spędzania czasu wolnego: aktywność ma podtrzymywać zainteresowania, wzmacniać poczucie sensu i nawiązywać do biografii podopiecznego. W pytaniu kluczową informacją jest to, że podopieczna w przeszłości grała na skrzypcach w orkiestrze symfonicznej. Oznacza to, że jej zainteresowania i kompetencje były związane bezpośrednio z muzyką.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Muzykoterapię." Muzykoterapia obejmuje działania oparte na muzyce (np. słuchanie utworów, śpiew, proste formy gry na instrumentach, ćwiczenia rytmiczne), które mogą pomagać w aktywizacji, poprawie nastroju, regulacji emocji i podtrzymywaniu tożsamości związanej z dawnymi rolami życiowymi (tu: rola muzyka).
Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo kierują aktywność w inną sferę zainteresowań:
- "Choreoterapię." To forma oparta na ruchu i tańcu. Może być wartościowa, ale nie jest najbardziej naturalnym wyborem do podtrzymania zainteresowań wynikających z wieloletniej gry na instrumencie.
- "Ludoterapię." Koncentruje się na zabawie i grach. Sprawdza się w aktywizacji i integracji, jednak nie odnosi się bezpośrednio do doświadczeń muzycznych podopiecznej.
- "Hortikuloterapię." Jest związana z ogrodnictwem i kontaktem z roślinami. To cenna metoda w wielu planach aktywizacji, ale nie jest ukierunkowana na podtrzymanie zainteresowań muzycznych.
Na egzaminie warto pamiętać o zasadzie: najpierw identyfikuję kluczowy obszar zainteresowań z opisu (muzyka), a dopiero potem dobieram formę terapii najbardziej spójną z tym obszarem.
