W regułach Incoterms kluczowe jest rozróżnienie: kiedy i gdzie następuje przejście ryzyka oraz kto ponosi poszczególne koszty i obowiązki. Pytanie dotyczy sytuacji, w której ryzyko przechodzi ze sprzedającego na kupującego w miejscu, w którym towar jest udostępniany do odbioru, czyli w magazynie/zakładzie sprzedającego albo w innym uzgodnionym miejscu odbioru.
Taką charakterystykę ma reguła EXW (Ex Works). W EXW sprzedający ma minimalny zakres zobowiązań: przygotowuje towar i udostępnia go kupującemu w uzgodnionym miejscu. Zasadniczo nie obejmuje to organizowania transportu głównego ani czynności po stronie wywozu/załadunku (o ile strony nie uzgodnią inaczej). Skoro moment "udostępnienia do odbioru" jest punktem realizacji dostawy, to właśnie wtedy ryzyko utraty lub uszkodzenia przechodzi na kupującego.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu z pytania:
- FOB (Free On Board) wiąże przejście ryzyka z etapem załadunku na statek w porcie załadunku. To nie jest "magazyn sprzedającego", tylko punkt związany z transportem morskim/śródlądowym i operacją na statku.
- CFR (Cost And Freight) obejmuje opłacenie frachtu do portu przeznaczenia, ale ryzyko przechodzi wcześniej – gdy towar znajdzie się na statku w porcie załadunku. Zatem także nie jest to moment odbioru w miejscu sprzedającego.
- DDP (Delivered Duty Paid) oznacza bardzo szeroki zakres obowiązków sprzedającego: dostarczenie do miejsca przeznaczenia (zwykle u kupującego) i poniesienie wielu kosztów, w tym związanych z odprawami. Ryzyko przechodzi dopiero przy dostarczeniu do uzgodnionego miejsca docelowego, a nie przy odbiorze u sprzedającego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "odbiór u sprzedającego/udostępnienie w magazynie sprzedającego", najczęściej chodzi o EXW. Gdy pojawia się statek/port – rozważ reguły morskie (FOB/CFR). Gdy dostawa do miejsca kupującego z szerokimi obowiązkami sprzedającego – sprawdzaj reguły z grupy D (np. DDP).
