Nadczynność tarczycy (hipertyreoza) oznacza nadmiar hormonów tarczycy, które zwiększają tempo przemiany materii i nasilają reakcję organizmu na katecholaminy. W praktyce daje to obraz "przyspieszenia" wielu funkcji.
Dlatego poprawny jest zestaw: "Spadek wagi ciała, nadmierna potliwość, tachykardia, nadpobudliwość." Wynika to z następujących mechanizmów:
- Spadek masy ciała – organizm zużywa więcej energii, nawet przy prawidłowym lub zwiększonym apetycie.
- Nadmierna potliwość i nietolerancja ciepła – zwiększona produkcja ciepła i pobudzenie układu autonomicznego.
- Tachykardia (często też kołatania serca) – pobudzenie serca i wzrost zapotrzebowania tkanek na tlen.
- Nadpobudliwość – niepokój, drażliwość, bezsenność, trudność w koncentracji.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ nie odzwierciedlają typowego obrazu nadczynności tarczycy:
- "Wzrost masy ciała, senność, wypadanie włosów, biegunki." – przyrost masy ciała i senność są znacznie bardziej charakterystyczne dla niedoczynności. Dodatkowo obecność biegunek "kłóci się" z resztą zestawu i może wprowadzać w błąd, ale cały pakiet nie pasuje do hipertyreozy.
- "Sucha skóra, objaw tzw. brudnych łokci i kolan, duszność, zaparcia." – sucha skóra i zaparcia również częściej kojarzą się z niedoczynnością. Taki zestaw nie opisuje typowego profilu nadczynności, a elementy są mało specyficzne dla tarczycy.
- "Obrzęki, drżenie rąk, bradykardia, obniżony nastrój." – drżenie rąk może występować w nadczynności, ale bradykardia, obrzęki i obniżony nastrój częściej wskazują na spowolnienie procesów (jak w niedoczynności) lub inne przyczyny, więc zestaw jest niespójny z hipertyreozą.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz pytanie o nadczynność tarczycy, szukaj słów sugerujących "przyspieszenie": chudnięcie, potliwość, nietolerancja ciepła, tachykardia, niepokój/drżenie. Gdy dominują: senność, suchość skóry, zaparcia, przyrost masy ciała, bradykardia – myśl o niedoczynności.
