KWALIFIKACJA BUD13 - STYCZEŃ 2022 (test 2)

PYTANIE NR 36.
Która ilość materiałów została wykorzystana do wykonania na drodze o długości 320 m i szerokości 7,5 m warstwy dolnej podbudowy o grubości 15 cm z kruszywa łamanego, jeżeli na 100 m2 zużyto 31,82 t tłucznia kamiennego niesortowanego i 1,50 m3 wody?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Powierzchnia odcinka drogi to 320 m × 7,5 m = 2400 m². Norma jest podana na 100 m², więc 2400/100 = 24 "pakiety" po 100 m². Materiały: 24 × 31,82 t = 763,68 t tłucznia oraz 24 × 1,50 m³ = 36,00 m³ wody. Zera po przecinku nie zmieniają wartości.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniach kluczowe jest, że normy zużycia odnoszą się do powierzchni 100 m². Najpierw trzeba więc policzyć całkowitą powierzchnię robót, a dopiero potem przeliczyć ją na liczbę odcinków po 100 m² i zastosować proporcję.

Krok 1: Oblicz powierzchnię
Droga ma kształt prostokąta, więc:
P = długość × szerokość
P = 320 m × 7,5 m = 2400 m².

Krok 2: Przelicz na jednostki po 100 m²
Skoro norma jest "na 100 m²", liczymy ile takich jednostek mieści się w 2400 m²:
2400 m² / 100 m² = 24.

Krok 3: Pomnóż normy zużycia przez liczbę jednostek

  • Tłuczeń: 24 × 31,82 t = 763,68 t.
  • Woda: 24 × 1,50 m³ = 36,00 m³.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Wyniki rzędu ~100–240 t zwykle wynikają z użycia złego mnożnika (np. 3,6; 7,5; 10) albo z pominięcia przeliczenia na "setki" m².
  • Zaniżona ilość wody (np. 4,8–11,25 m³) oznacza ten sam błąd proporcji co przy tłuczniu, bo oba składniki skaluje się identycznie (tym samym współczynnikiem 24).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź sens wyniku. Jeśli powierzchnia jest 2400 m², a norma podana na 100 m², mnożnik powinien być liczbą całkowitą 24. To szybki test, czy nie popełniono błędu jednostek lub notacji dziesiętnej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Powierzchnię liczysz jak pole prostokąta: długość × szerokość. Dla 320 m i 7,5 m wychodzi 2400 m². Dopiero tę wartość porównujesz z normą zużycia (np. "na 100 m²"), aby wyznaczyć mnożnik do dalszych obliczeń.
Ponieważ norma zużycia jest podana na 100 m², a nie na 1 m². Dzieląc całkowitą powierzchnię przez 100 m², dostajesz liczbę "pakietów" normy. To najczęstszy krok, który porządkuje obliczenia i zapobiega błędom rzędu wielkości.
To informacja, ile materiału (np. w tonach lub m³) potrzeba do wykonania robót na powierzchni 100 m². Jeśli masz większą powierzchnię, zużycie rośnie proporcjonalnie. W praktyce takie normy ułatwiają planowanie dostaw i kosztów robót drogowych.
Najpierw policz liczbę jednostek 100 m²: powierzchnia/100. Potem pomnóż tę liczbę przez 31,82 t. Przykład: 2400 m²/100 = 24, więc tłuczeń = 24 × 31,82 t = 763,68 t. Zawsze zachowuj te same jednostki.
Postępujesz identycznie jak dla tłucznia: liczysz, ile razy mieści się 100 m² w całej powierzchni, i mnożysz. Dla 2400 m² masz 24 jednostki, więc woda = 24 × 1,50 m³ = 36,00 m³. W obu składnikach mnożnik jest ten sam.
W tym zadaniu nie, bo zużycie materiałów jest już podane jako norma na 100 m² dla wskazanej warstwy. Grubość jest częścią założeń technologicznych, ale nie wchodzi do rachunku, jeśli norma uwzględnia tę grubość. Grubość byłaby potrzebna przy liczeniu z objętości.
W polskiej notacji matematycznej przecinek jest separatorem dziesiętnym. Zapis 36,000 oznacza 36,000 = 36,00 (dodatkowe zera po przecinku). Tysiące zapisuje się spacją (np. 36 000), a nie przecinkiem, co często myli osoby przyzwyczajone do notacji angielskiej.
Najczęściej: (1) pomija się dzielenie przez 100 i liczy normę jak na 1 m², (2) myli się długość z powierzchnią i nie mnoży przez szerokość, (3) używa się złego mnożnika (np. 7,5 lub 320), (4) błędnie odczytuje się zapis dziesiętny z przecinkiem.
Zrób kontrolę mnożnika: jeśli powierzchnia to 2400 m², a norma jest na 100 m², mnożnik musi wynosić 24. Potem porównaj rząd wielkości: 31,82 t × 24 to kilkaset ton, nie kilkanaście. Taka kontrola wyłapuje większość pomyłek w 10–15 sekund.
W praktyce służą do planowania robót: zamówienia ilości kruszywa i wody, ustalenia liczby transportów, organizacji składowania oraz unikania przestojów. Dobre oszacowanie ogranicza koszty nadmiaru materiału i ryzyko braku surowca w kluczowym momencie realizacji odcinka drogi.
info

Statystycznie 67% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "Powierzchnia odcinka drogi to 320 m × 7,5 m = 2400 m²."

Materiały:

  • Zadania ćwiczeniowe z obliczania zapotrzebowania materiałów na podstawie norm na 100 m²
  • Powtórzenie działań na liczbach dziesiętnych i przeliczania jednostek powierzchni
  • Materiały szkolne z technologii robót drogowych: warstwy konstrukcyjne nawierzchni i rola podbudowy

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego