Na diagramie FBD widać dwa wejścia I1 i I2, dwa wyjścia Q1 i Q2 oraz cztery bloki pośrednie: dwie bramki AND (oznaczone symbolem &) i dwa bloki z "kółkiem" na wyjściu, które oznacza negację sygnału (NOT).
Z połączeń można zapisać równania:
- Q1 jest wyjściem bramki AND, której wejściami są: sygnał I1 oraz sygnał znegowany z I2. To daje: Q1 = I1 ∧ ¬I2.
- Q2 jest wyjściem bramki AND, której wejściami są: sygnał znegowany z I1 oraz sygnał I2. To daje: Q2 = ¬I1 ∧ I2.
Teraz sprawdzamy możliwość uzyskania wskazanych stanów wyjść. Stan Q1=1 wymaga jednocześnie I1=1 i I2=0. Przy takich wejściach drugi warunek Q2 = ¬I1 ∧ I2 nie może być spełniony, bo ¬I1 jest wtedy równe 0 oraz I2 jest równe 0, więc całe AND daje 0.
Analogicznie stan Q2=1 wymaga I1=0 i I2=1, co automatycznie wymusza Q1=0, bo w Q1 potrzebne jest I1=1 oraz ¬I2=1.
Wniosek: wyjścia są wzajemnie rozłączne (nie mogą być jednocześnie aktywne). Dlatego kombinacja "Q1 = 1, Q2 = 1" nigdy się nie pojawi.
Pozostałe kombinacje są możliwe w odpowiednich warunkach:
- "Q1 = 0, Q2 = 1" wystąpi dla I1=0, I2=1.
- "Q1 = 1, Q2 = 0" wystąpi dla I1=1, I2=0.
- "Q1 = 0, Q2 = 0" wystąpi dla I1=0, I2=0 lub I1=1, I2=1.
Praktyczna wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz dwa wyjścia typu I1 ∧ ¬I2 oraz ¬I1 ∧ I2, od razu sprawdź, czy nie tworzą pary "przeciwstawnych" warunków (jedno wymaga I1=1, drugie I1=0), co zwykle eliminuje stan (1,1).
