W górnictwie odkrywkowym eksploatacja ciągła to taki sposób urabiania i odstawy, w którym strumień urobku jest przekazywany w sposób możliwie nieprzerwany. Typowym skojarzeniem są układy oparte o maszyny urabiające pracujące stale oraz transport ciągły (np. przenośniki), dzięki czemu urobek nie jest gromadzony w cyklicznych porcjach wymagających odjazdu środka transportu.
Odpowiedź "C" jest poprawna, ponieważ na schemacie wskazuje maszynę, która realizuje urabianie/eksploatację w trybie ciągłym, czyli taką, której praca nie polega na powtarzalnych cyklach: nabranie urobku → przejazd → zrzut → powrót. W praktyce ciągłość rozpoznaje się po tym, że urobek może być przekazywany dalej "na bieżąco", bez konieczności oczekiwania na podstawienie kolejnego środka odstawy.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, gdy dotyczą maszyn lub rozwiązań typowych dla eksploatacji cyklicznej (przerywanej), gdzie podstawą organizacji pracy jest powtarzalny cykl roboczy oraz transport porcjowany. Częstym błędem jest uznanie, że każda duża maszyna "w odkrywce" pracuje ciągle – tymczasem o ciągłości decyduje charakter procesu (ciągły strumień urobku), a nie sama wielkość czy moc urządzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw przypomnij sobie definicję pracy ciągłej, a dopiero potem odczytuj schemat. Jeśli na rysunku widać ciąg technologiczny, szukaj elementu odpowiedzialnego za urabianie/odbiór urobku w sposób stały oraz takiego powiązania z odstawą, które nie wymusza przestojów na "podstawienie" transportu.
