KWALIFIKACJA EKA7 - STYCZEŃ 2023

PYTANIE NR 23.
Która metoda przeprowadzania inwentaryzacji została przedstawiona w zamieszczonym opisie?

Opis metody inwentaryzacji
Jest to metoda inwentaryzacji polegająca na policzeniu, zważeniu lub zmierzeniu poszczególnych składników aktywów objętych inwentaryzacją, ich wycenie i porównaniu otrzymanych wyników z danymi ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnieniu i ustaleniu sposobu rozliczenia ewentualnych różnic inwentaryzacyjnych.

A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opis wskazuje na fizyczne ustalenie stanu składników aktywów poprzez policzenie, zważenie lub zmierzenie, a następnie ich wycenę i porównanie z zapisami w księgach rachunkowych oraz wyjaśnienie różnic. Takie postępowanie jest charakterystyczne dla metody spisu z natury, a nie dla uzgadniania sald czy weryfikacji dokumentów.

Pełne wyjaśnienie:

W opisie kluczowe są czynności: policzenie, zważenie lub zmierzenie składników aktywów, następnie wycena oraz porównanie wyników z danymi ksiąg rachunkowych i wyjaśnienie różnic. To jest klasyczny schemat inwentaryzacji metodą spisu z natury, czyli ustalenia stanu rzeczywistego przez bezpośredni pomiar/obserwację i zestawienie go ze stanem ewidencyjnym.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Uzgadnianie salda należności dotyczy potwierdzania lub uzgadniania kwot należnych z kontrahentami (saldo), a nie fizycznego liczenia czy ważenia składników majątku. Brakuje tu elementu ustalania ilości w naturze.
  • Weryfikacja stanu ewidencyjnego należności spornych ma charakter analityczny (ocena zasadności, kompletności i prawidłowości ujęcia w księgach), zwykle opiera się na dokumentach, korespondencji, decyzjach itp. Nie polega na pomiarze "w naturze".
  • Porównanie danych ksiąg z dokumentami źródłowymi opisuje kontrolę dokumentacyjną (weryfikację zapisów z dowodami księgowymi). W spisie z natury punktem wyjścia jest stan faktyczny składników aktywów ustalony poprzez liczenie/ważenie/mierzenie.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się czasowniki "policzyć", "zważyć", "zmierzyć" albo "ustalić stan rzeczywisty", najczęściej chodzi o spis z natury. Gdy mowa o "dokumentach" lub "saldach z kontrahentami", zwykle jest to weryfikacja/uzgodnienie, a nie spis.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Spis z natury to metoda inwentaryzacji polegająca na ustaleniu stanu rzeczywistego składników majątku przez ich policzenie, zważenie lub zmierzenie, a następnie wycenę i porównanie z zapisami w księgach. Wynikiem są m.in. ustalone różnice inwentaryzacyjne.
Wskazówkami są czasowniki typu: policzyć, zważyć, zmierzyć oraz odniesienie do konkretnych składników aktywów. Jeśli dodatkowo jest mowa o wycenie oraz porównaniu z księgami i rozliczeniu różnic, to typowy opis spisu z natury.
Porównanie ksiąg z dokumentami źródłowymi jest kontrolą dokumentacyjną: sprawdza, czy zapisy w księgach mają prawidłowe dowody. Spis z natury zaczyna się od fizycznego ustalenia ilości/masy/wymiaru składników, a dokumenty nie są tu jedyną podstawą.
Różnice inwentaryzacyjne to rozbieżności między stanem rzeczywistym ustalonym w spisie a stanem wynikającym z ewidencji księgowej. Mogą wynikać m.in. z błędów ewidencji, ubytków, pomyłek w przyjęciach/wydań lub zdarzeń losowych i wymagają wyjaśnienia oraz rozliczenia.
Tak, uzgadnianie (potwierdzanie) sald jest stosowane do niektórych pozycji, zwłaszcza rozrachunków. Polega na potwierdzeniu zgodności kwot z kontrahentem, a nie na liczeniu "w naturze". Dlatego pasuje do należności i zobowiązań, ale nie do zapasów czy środków pieniężnych w kasie.
Spisem z natury najczęściej obejmuje się składniki, które da się fizycznie policzyć lub zmierzyć, np. zapasy materiałów i towarów, produkty w toku (w miarę możliwości), środki trwałe w terenie, gotówkę w kasie. Kluczowe jest to, że stan można ustalić bezpośrednio na miejscu.
W praktyce sporządza się dokumenty takie jak arkusze spisu z natury, zestawienia różnic inwentaryzacyjnych, protokoły wyjaśnienia różnic oraz decyzje o sposobie ich rozliczenia. Dokumentacja ma umożliwić odtworzenie przebiegu spisu i powiązanie wyników z księgami.
Samo policzenie lub zważenie daje ilość, ale rachunkowość wymaga ujęcia wartości. Dlatego po ustaleniu ilości przypisuje się im wartość (wycena), aby można było porównać wyniki ze stanem wartościowym w księgach oraz ustalić kwotowy wpływ ewentualnych różnic.
Najczęstsze pomyłki to: mylenie spisu z natury z weryfikacją dokumentów, wybór "uzgadniania sald" tylko dlatego, że brzmi formalnie, oraz pomijanie słów-kluczy typu "zważyć/zmierzyć". Warto zawsze sprawdzić, czy opis dotyczy fizycznego stanu czy wyłącznie zapisów.
Najpierw zaznacz w opisie czynności kluczowe: policzenie/zważenie/zmierzenie (spis z natury) vs saldo/kontrahent (uzgadnianie) vs dokumenty (weryfikacja). Potem dopasuj metodę do dominującej czynności, a nie do pojedynczego słowa.
info

Statystycznie 59% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Takie postępowanie jest charakterystyczne dla metody spisu z natury, a nie dla uzgadniania sald czy weryfikacji dokumentów."

Materiały:

  • Podręcznik do rachunkowości finansowej (rozdział: inwentaryzacja i dokumentacja inwentaryzacyjna)
  • Materiały szkoleniowe OKE do kwalifikacji EKA.7 (dział: inwentaryzacja)
  • Komentarze i opracowania praktyczne z zakresu inwentaryzacji (checklisty spisu z natury, rozliczanie różnic)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego