W produkcji towarowej pomidora (uprawa na dużą skalę, nastawiona na powtarzalność i koszty) podstawową metodą rozmnażania jest rozmnażanie generatywne przez nasiona. W praktyce oznacza to wysiew nasion do pojemników (np. skrzynek lub doniczek), a następnie prowadzenie rozsady do momentu, gdy rośliny są gotowe do przesadzenia na miejsce stałe. Taki sposób pozwala w krótkim czasie uzyskać bardzo dużą liczbę roślin o wyrównanym starcie, co jest kluczowe w produkcji handlowej.
Odpowiedź "Rozmnażanie przez nasiona" jest poprawna, bo:
- jest najczęściej stosowana w skali towarowej ze względu na efektywność i koszt,
- ułatwia organizację produkcji (planowanie terminów wysiewu i sadzenia),
- zwykle ogranicza część ryzyk fitosanitarnych, które mogą pojawić się przy mnożeniu z materiału roślinnego.
Odpowiedź "Rozmnażanie przez sadzonki" jest nieprawidłowa w tym ujęciu, ponieważ chociaż pomidor może być rozmnażany wegetatywnie z sadzonek pędowych (łatwo się ukorzenia dzięki korzeniom przybyszowym), nie jest to metoda dominująca w produkcji towarowej. Sadzonki wykorzystuje się raczej w sytuacjach szczególnych, np. gdy chce się szybko powielić cenny materiał roślinny w małej skali albo zachować konkretne cechy, ale wymaga to zdrowych roślin matecznych i dobrej higieny materiału.
Odpowiedź "Rozmnażanie przez cebulki" jest błędna, bo pomidor nie wytwarza cebul ani typowych organów spichrzowych służących rozmnażaniu (to mechanizm charakterystyczny dla innych gatunków warzyw).
Odpowiedź "Rozmnażanie przez podział korzeni" także jest błędna: pomidor jest rośliną uprawianą jako jednoroczna i w praktyce warzywniczej nie rozmnaża się go przez dzielenie systemu korzeniowego. Na egzaminie warto zapamiętać: produkcja towarowa pomidora = nasiona → rozsada → sadzenie, a metody wegetatywne traktuje się jako alternatywne i zależne od celu uprawy.
