Niwelacja trygonometryczna polega na wyznaczaniu różnicy wysokości między punktami na podstawie pomierzonego kąta pionowego (lub zenitalnego) oraz odległości (skośnej lub poziomej) i odpowiednich zależności trygonometrycznych. W praktyce geodezyjnej realizuje się ją zwykle tachimetrem/total station, a następnie oblicza się wysokości punktów kontrolnych i porównuje je w czasie, aby określić przemieszczenia pionowe (np. ugięcia lub osiadania elementów mostu).
Odpowiedź "Trygonometryczną." jest właściwa, gdy na rysunku widać sposób pomiaru oparty o kierunek celowej pod kątem (nie poziomo) i/lub elementy sugerujące użycie instrumentu mierzącego kąty i odległości, a nie klasycznego niwelatora z poziomą osią celową i łatami.
- "Geometryczną." jest niepoprawne, jeżeli na schemacie nie ma typowego układu: niwelator ustawiony mniej więcej pośrodku oraz łaty z odczytem na poziomej osi celowej. Niwelacja geometryczna bazuje na różnicy odczytów wstecz/przód, a nie na obliczeniach z kątów.
- "Hydrostatyczną." jest niepoprawne, bo ta metoda wykorzystuje zasadę naczyń połączonych (wąż wodny i meniski), a nie obserwacje optyczne kątów/odległości. Stosuje się ją w szczególnych warunkach, gdy można rozprowadzić przewód i wykonać odczyty poziomu cieczy.
- "Przekrojów." jest niepoprawne, ponieważ metoda przekrojów odnosi się do analizy zmian geometrii obiektu w wybranych przekrojach/profilach (np. porównywanie profili w różnych epokach), a nie do samej techniki niwelacji jako metody wyznaczania różnic wysokości.
W zadaniach egzaminacyjnych najczęściej rozstrzygające są: co jest mierzone (kąt/odległość vs odczyt na łacie vs poziom cieczy) oraz jak wyznacza się wysokość (obliczenia trygonometryczne vs różnica odczytów vs wyrównanie poziomu cieczy).
