Metoda gwoździowania (soil nailing) jest stosowana do zwiększania stateczności skarp i ścian wykopów. Jej istotą jest wprowadzenie do masy gruntu stalowych prętów/cięgien (tzw. gwoździ), które współpracują z gruntem przez przyczepność na długości zakotwienia. W praktyce często towarzyszy temu okładzina lub zabezpieczenie powierzchni (np. siatka i warstwa ochronna), które ograniczają lokalne obrywy i erozję powierzchniową.
Odpowiedź "Gwoździowanie karp." wskazuje właśnie na takie wzmocnienie skarpy elementami wprowadzanymi w głąb ośrodka gruntowego. Jest to rozwiązanie typowe dla skarp zagrożonych utratą stateczności, gdy chcemy "zszyć" strefę potencjalnego poślizgu i zwiększyć odporność na przemieszczenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Montaż gabionów." Gabiony to kosze z siatki wypełnione kamieniem, tworzące zwykle mur oporowy lub umocnienie u podnóża skarpy. Ich charakterystyczną cechą są widoczne kosze/komory z kamieniem, a nie pręty wwiercane w grunt.
- "Zabudowę biologiczną skarp." Zabudowa biologiczna (np. obsiew, darniowanie, maty przeciwerozyjne) chroni przede wszystkim przed erozją i powierzchniowym rozmyciem. Sama w sobie zazwyczaj nie zastępuje konstrukcyjnego wzmocnienia przeciw głębokiemu osuwisku.
- "Budowę żelbetonowej ściany." Ściana żelbetowa to masywna konstrukcja oporowa o wyraźnie "budowlanym" charakterze (beton, zbrojenie, często fundament). W pytaniu chodzi o metodę wzmacniania skarpy, a nie o wykonanie pełnej ściany oporowej.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach obrazkowych szukaj, czy element stabilizujący jest wprowadzony w głąb gruntu (gwoździe/kotwy), czy jest to konstrukcja zewnętrzna (gabiony/ściana), czy tylko ochrona powierzchni (biologiczna).
