KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 24.
Którą metodę zastosowano do stopniowania szablonu tyłu marynarki męskiej?
Ilustracja przedstawia schemat stopniowania szablonu tyłu marynarki męskiej, co jest istotne w kontekście egzaminu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stopniowanie "promieniową wg obwodów i wzrostów" oznacza, że zmiany wymiarów szablonu wykonano jednocześnie w dwóch kierunkach rozmiarówki: wraz ze wzrostem obwodów oraz ze zmianą wzrostu.
Opcje ze "stałym" parametrem opisują stopniowanie jednokierunkowe, a metody proporcjonalno-obliczeniowe to inny sposób wyznaczania przyrostów.

Pełne wyjaśnienie:

W stopniowaniu szablonów odzieżowych kluczowe jest rozpoznanie metody (jak wyznacza się i odkłada przyrosty) oraz zakresu stopniowania (czy zmieniamy tylko jeden parametr rozmiaru, czy jednocześnie kilka, np. obwody i wzrost).

Odpowiedź "Promieniową wg obwodów i wzrostów." wskazuje na stopniowanie, w którym przyrosty są odkładane w sposób charakterystyczny dla metody promieniowej, a rozmiarówka jest budowana w układzie dwuwymiarowym: zmieniają się zarówno obwody (np. klatka, talia, biodra), jak i wzrost (odmiany wzrostowe). W praktyce jest to typowe, gdy przygotowuje się tył marynarki męskiej w wielu kombinacjach rozmiaru i wzrostu.

Odpowiedź "Promieniową wg obwodów przy stałym wzroście." opisuje sytuację, gdy wzrost pozostaje niezmienny, a skaluje się wyłącznie obwody. To stopniowanie jednokierunkowe i nie pasuje, jeśli w zadaniu rozpatruje się jednocześnie rozmiary i wzrosty.

Odpowiedź "Proporcjonalno-obliczeniową wg obwodów i wzrostów." jest nieprawidłowa, jeśli w materiale zadania rozpoznano układ przyrostów typowy dla metody promieniowej. Proporcjonalno-obliczeniowa opiera się na innym sposobie wyznaczania/obliczania przesunięć punktów konstrukcyjnych, a nie na promieniowym odkładaniu przyrostów.

Odpowiedź "Proporcjonalno-obliczeniową wg wzrostów przy stałych obwodach." dodatkowo ogranicza stopniowanie tylko do wzrostu, pozostawiając obwody bez zmian. W odzieży męskiej (np. marynarka) byłoby to niefunkcjonalne dla pełnej rozmiarówki, bo obwody są kluczowe dla dopasowania.

Wskazówka egzaminacyjna: czytaj w odpowiedziach dwa elementy naraz: (1) nazwa metody, (2) informacja, czy stopniowanie dotyczy obwodów, wzrostu, czy obu. Najczęstszy błąd to "złapanie" tylko słowa "promieniową" i pominięcie frazy o stałym parametrze.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stopniowanie szablonów to proces tworzenia kolejnych rozmiarów na podstawie szablonu bazowego przez wprowadzenie kontrolowanych przyrostów w punktach konstrukcyjnych. Dzięki temu jeden model odzieży (np. marynarka) można wykonać w wielu rozmiarach, zachowując proporcje i założenia konstrukcyjne.
Wskazuje na to informacja, że zmienia się jednocześnie "rozmiar" (zwykle obwody) oraz "odmiana wzrostowa" (wzrost). W praktyce oznacza to, że szablon ma warianty np. na różne obwody klatki/talii i równolegle na różne wzrosty, a nie tylko jeden z tych parametrów.
Wzrost wpływa na długości odcinków konstrukcyjnych (np. długość tyłu, położenie linii talii, długość do bioder). Dwie osoby o tym samym obwodzie klatki mogą mieć różny wzrost, więc bez odmian wzrostowych marynarka będzie źle "układać się" w pionie.
Częsty błąd to ignorowanie fragmentu "przy stałym wzroście" albo "przy stałych obwodach" i wybór odpowiedzi tylko po nazwie metody. Drugi błąd to mylenie metod (promieniowa vs proporcjonalno-obliczeniowa), gdy odpowiedzi są do siebie bardzo podobne językowo.
Jednokierunkowe zmienia tylko jeden parametr (np. same obwody przy stałym wzroście albo sam wzrost przy stałych obwodach). Dwukierunkowe uwzględnia dwa parametry naraz (obwody i wzrost), co jest potrzebne przy pełnej rozmiarówce, szczególnie w odzieży wierzchniej.
Oznacza, że wszystkie rozmiary są tworzone dla tej samej odmiany wzrostowej, a zmieniają się tylko obwody (np. klatka/talia/biodra). To może być poprawne w zadaniach, które dotyczą wyłącznie skali rozmiarowej bez zmiany długości, ale nie wtedy, gdy analizuje się rozmiary i wzrosty równocześnie.
Najczęściej są to długości pionowe i położenia linii konstrukcyjnych: wysokość talii, długość odcinka bark–talia, długość całkowita tyłu, a także umiejscowienie wcięć i zaszewek. Dlatego przy stopniowaniu na wzrost nie wystarczy "poszerzyć" formy.
Stosuje się je, gdy firma produkuje model tylko w jednej odmianie wzrostowej (np. standard) i potrzebuje kilku rozmiarów różniących się obwodami. To bywa spotykane w wybranych segmentach produkcji, ale ogranicza dopasowanie dla osób o nietypowym wzroście.
Bo brzmią "technicznnie" i często kojarzą się z bardziej "dokładnym" podejściem. Mechanizm błędu polega na wyborze opcji o bardziej złożonej nazwie zamiast sprawdzenia, czy opis pasuje do rozpatrywanego układu stopniowania (czy zmieniane są obwody, wzrost, czy oba).
Ćwicz rozpoznawanie, co jest zmieniane: obwody, wzrost, czy oba parametry. W notatkach zapisuj krótkie definicje metod i rób zadania z analizą opisów (np. "stały wzrost", "stałe obwody"). Dobrą praktyką jest też przegląd przykładowych stopniowań w formach odzieżowych.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 37% zdających egzamin. bardzo trudne

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z konstrukcji odzieży i stopniowania szablonów (działy: stopniowanie, rozmiarówka)
  • Materiały dydaktyczne szkół branżowych/techników odzieżowych dotyczące rozmiarówki i tabel wymiarów
  • Przykładowe arkusze stopniowania szablonów (ćwiczenia na obwody i wzrosty)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego