W przewozie towarów niebezpiecznych kluczowe jest prawidłowe oznakowanie opakowania, ponieważ pozwala ono szybko rozpoznać główne zagrożenie (np. zapłon, utlenianie, toksyczność) przez osoby uczestniczące w łańcuchu transportowym: magazyn, załadunek, kierowca, odbiorca.
Dla gazów palnych stosuje się nalepkę odpowiadającą klasie 2.1: jest to czerwony romb z piktogramem płomienia oraz cyfrą "2" w dolnej części. Kolor i symbol wskazują na możliwość zapłonu, a cyfra identyfikuje klasę zagrożenia.
Pozostałe, błędne odpowiedzi w tego typu zadaniach zwykle odpowiadają innym zagrożeniom i mogą wynikać z podobieństw graficznych:
- Nalepki z płomieniem, ale o innym znaczeniu (np. dla substancji łatwopalnych w innych klasach) – mogą kusić, bo "płomień" kojarzy się z palnością, jednak w ADR rozróżnia się klasy i rodzaje zagrożeń.
- Nalepki dla gazów niepalnych lub trujących – to nadal "gazy", ale inne ryzyko operacyjne (ciśnienie, toksyczność), więc oznakowanie jest inne.
- Nalepki dla materiałów utleniających – bywają mylone przez podobne, kontrastowe barwy, jednak symbol (płomień nad okręgiem) odnosi się do podtrzymywania spalania, a nie do palnego gazu.
W praktyce spedytora warto pamiętać o trzech krokach kontroli: rodzaj materiału (gaz), cecha zagrożenia (palny) oraz zgodność nalepki (kolor, symbol, cyfra klasy). To ogranicza ryzyko pomyłki na etapie kompletacji i nadania przesyłki.
