"Przekładnia cierna" jest poprawną odpowiedzią, gdy na rysunku widać, że przeniesienie ruchu odbywa się przez tarcie pomiędzy dwiema dociskanymi powierzchniami (np. dwoma gładkimi kołami/rolkami). Kluczowe jest to, że elementy nie mają uzębienia i nie występuje dodatkowy łącznik w postaci pasa.
Jak rozpoznawać najczęstsze typy:
- Cierna: dwa elementy stykają się bezpośrednio i są dociskane; powierzchnie są gładkie (schematycznie). Dopuszczalny jest poślizg, co bywa cechą funkcjonalną (np. zabezpieczenie przed przeciążeniem).
- Zębata: na obwodach kół widać zęby lub schemat zazębienia; współpraca odbywa się "na zębach", a nie na gładkim styku.
- Pasowa: między kołami pasowymi występuje pas (zamknięta pętla) obejmujący koła; zwykle widać odcinki pasa między kołami.
- Ślimakowa: charakterystyczna para: ślimak (element przypominający śrubę) oraz koło ślimakowe; osie często są prostopadłe, a kontakt ma specyficzny układ.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują: jeśli na rysunku brak uzębienia, wybór "Zębata" wynika zwykle z automatycznego skojarzenia "dwa koła = zęby". Jeśli nie ma zaznaczonego pasa i kół pasowych, "Pasowa" jest niezgodna z typową konstrukcją. Jeśli brak ślimaka (kształtu śruby) oraz koła ślimakowego, "Ślimakowa" nie odpowiada przedstawieniu. Na egzaminie warto szukać jednej cechy rozstrzygającej: zęby, pas lub ślimak; gdy ich nie ma, najczęściej pozostaje rozwiązanie cierne.
