Rozdzielczość bitmapy (dpi/ppi) określa, ile punktów/pikseli przypada na 1 cal długości w wydruku i w praktyce przekłada się na ostrość oraz widoczność detali. W druku cyfrowym typowe wartości robocze mieszczą się w zakresie 300–600 dpi, ale wybór zależy od charakteru grafiki i od tego, czy element będzie skalowany.
Odpowiedź "600 dpi" jest właściwa, ponieważ zapewnia wysoki poziom szczegółowości i lepszą ostrość krawędzi (np. przy grafice liniowej, drobnym tekście wkomponowanym w bitmapę, cienkich liniach, małych elementach). Dodatkowo, gdy element 105×148 mm ma być użyty w kompozycji na A4, może zostać powiększony lub przeskalowany; wyższa rozdzielczość daje wtedy bezpieczniejszy zapas jakości (spadek efektywnego dpi po powiększeniu jest mniejszym problemem).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym ujęciu?
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się przygotowanie bitmapy "do druku" i nie ma mowy o ekranie, najpierw odrzuć wartości typowe dla internetu/ekranu i rozważ, czy zadanie wymaga jakości standardowej (często 300) czy podwyższonej (często 600).
To pytanie poprawnie rozwiązuje 40% zdających egzamin. trudne
Specjaliści zwracają uwagę: "Rozdzielczość 600 dpi jest stosowana wtedy, gdy zależy na bardzo ostrych krawędziach, drobnych detalach i wysokiej jakości reprodukcji w druku cyfrowym."
Źródła:
Materiały:
Sprawdź odpowiedź
