W poligrafii (także w druku cyfrowym) barwa na odbitce powstaje przez mieszanie subtraktywne materiałów barwiących. Dlatego standardowym sposobem przygotowania danych do wydruku jest przestrzeń CMYK, która opisuje udział składowych odpowiadających barwnikom/tonerom. Zapis w CMYK ułatwia kontrolę efektu: separacji, nasyceń oraz przewidywalności wyglądu po wydruku.
Odpowiedź "L*a*b" nie jest typową przestrzenią roboczą do finalnego zapisu plików produkcyjnych dla druku. Jest to model częściej używany jako opis barwy niezależny od urządzenia oraz jako przestrzeń pośrednia w przeliczeniach i porównaniach barw, a nie jako docelowy zapis separacji.
"HSB" (Hue, Saturation, Brightness) jest modelem ułatwiającym wybór barwy w interfejsach programów, ale nie odpowiada bezpośrednio procesowi drukowania i nie służy do przygotowania separacji produkcyjnej.
"Adobe RGB" jest przestrzenią z rodziny RGB, czyli modelu addytywnego, typowego dla monitorów i fotografii. Pliki RGB bywają przyjmowane przez niektóre współczesne workflow (np. konwersja w RIP), jednak pytanie dotyczy przestrzeni, w której standardowo przygotowuje się projekt do drukowania, aby kontrolować wynik na urządzeniu drukującym. W tym ujęciu właściwa jest przestrzeń CMYK.
- Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie brzmi ogólnie o zapis do druku, zwykle chodzi o CMYK; jeśli o ekran/internet – o RGB.
