W przygotowaniu bitmap do druku (prepress/DTP) często przyjmuje się zasadę, że obraz rastrowy powinien mieć około 300 dpi w docelowym rozmiarze wydruku (czyli bez skalowania lub przy skali 1:1). Taka rozdzielczość zwykle pozwala uzyskać gładkie przejścia tonalne i odpowiednią ostrość fotografii oraz ilustracji rastrowych w typowych materiałach reklamowych drukowanych cyfrowo.
Dlaczego nie 100 dpi lub 30 dpi? Przy tak niskiej rozdzielczości liczba pikseli przypadających na jednostkę długości jest niewystarczająca, więc na wydruku mogą pojawić się wyraźne "schodki", rozmycie krawędzi i utrata detali (pikseloza). Tego typu wartości bywają akceptowalne jedynie w specyficznych zastosowaniach, np. bardzo dużych formatach oglądanych z daleka, ale nie są typowym ustawieniem dla standardowych druków w wysokiej jakości.
Dlaczego nie 900 dpi? Zwiększanie rozdzielczości ponad pewien poziom zwykle nie daje widocznej poprawy jakości w finalnym druku, ponieważ ograniczeniem staje się proces drukowania, rasteryzacja i możliwości urządzenia. Skutkiem jest natomiast większy plik, wolniejsze przetwarzanie i potencjalne problemy w RIP lub podczas wysyłki danych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się bitmapa "nieskalowana" i "do druku", najczęściej oczekiwana odpowiedź to 300 dpi jako uniwersalna reguła jakościowa dla fotografii w typowym druku.
