KWALIFIKACJA ROL10 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 11.
Która spośród podanych mieszanek traw nadaje się do użytkowania pastwiskowego?
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi udziału procentowego różnych rodzajów traw i roślin motylkowych w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Mieszanka do użytkowania pastwiskowego powinna tworzyć zwartą darń i dobrze odrastać po częstym spasaniu oraz znosić udeptywanie. Dlatego wybiera się skład gatunków typowo pastwiskowych, a nie mieszanek nastawionych głównie na wysokie plony z pokosów. W kluczu poprawna jest odpowiedź B.

Pełne wyjaśnienie:

Mieszanka traw do użytkowania pastwiskowego powinna być dobrana pod warunki, w których rośliny są regularnie spasane i jednocześnie intensywnie udeptywane przez zwierzęta. To oznacza, że liczy się nie tylko plon, ale przede wszystkim trwałość runi i szybkie odrastanie po spasaniu.

Co charakteryzuje dobrą mieszankę pastwiskową?

  • Zdolność odrastania po niskim przygryzaniu – rośliny muszą regenerować liście i utrzymywać gęstą darń.
  • Odporność na udeptywanie i uszkodzenia mechaniczne – na pastwisku nacisk racic szybko niszczy delikatne, luźno krzewiące się gatunki.
  • Zwartość darni – ogranicza błoto, erozję i wydeptywanie "łysin", a także utrudnia zachwaszczanie.
  • Stabilny skład botaniczny w czasie – mieszanki stricte kośne mogą wypadać ze składu przy częstym spasaniu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi mogą być niepoprawne? Najczęściej warianty błędne opisują mieszanki przeznaczone do użytkowania kośnego (na sianokiszonkę/siano), które są dobierane pod wysokie plony z pokosów, ale gorzej znoszą częste spasanie i intensywne udeptywanie. Inne błędne opcje mogą dotyczyć mieszanek specjalnych (np. krótkotrwałych lub podsiewowych) albo składu nieadekwatnego do pastwiska, gdzie runi brakuje cech "pastwiskowych" (trwałości, darniotwórczości, odrostu).

Wskazówka egzaminacyjna: czytając składy mieszanek, oceniaj je przez pryzmat warunków na pastwisku: częste zgryzanie + ruch zwierząt. Jeśli mieszanka jest typowo "na pokos" (nastawiona na plon jednorazowy/okresowy), zwykle nie będzie najlepsza do wypasu. Zgodnie z kluczem odpowiedzi, prawidłowa jest opcja "B".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To zestaw gatunków traw (czasem także motylkowatych), dobrany tak, by runo dobrze znosiło wypas: częste zgryzanie i udeptywanie. Kluczowe są: szybki odrost, darniotwórczość oraz trwałość składu botanicznego w kolejnych sezonach.
Dobra trawa pastwiskowa powinna szybko odrastać po spasaniu, krzewić się i tworzyć zwartą darń oraz być odporna na udeptywanie. Ważna jest też tolerancja na częste, niskie przygryzanie, bo na pastwisku rośliny nie mają długiego czasu regeneracji.
Mieszanki łąkowe (kośne) są zwykle dobierane pod wysoki plon z pokosów, a nie pod stałe obciążenie przez zwierzęta. Przy częstym spasaniu i udeptywaniu część gatunków szybko wypada ze składu, darń się rozluźnia, rośnie ryzyko zachwaszczenia i powstawania ubytków runi.
Użytkowanie pastwiskowe wybiera się, gdy gospodarstwo ma zwierzęta wypasane (np. bydło) i chce wykorzystywać paszę "na bieżąco" z pola. Sprawdza się także tam, gdzie warunki i organizacja pracy sprzyjają wypasowi (ogrodzenia, woda, dojazd) i opłaca się utrzymywać trwałą darń.
Patrz na funkcję: mieszanka pastwiskowa powinna sugerować odporność na wypas i udeptywanie oraz szybki odrost. Jeśli opis/skład wskazuje na gatunki nastawione na wysoki plon z pokosów lub na delikatniejsze komponenty, to częściej jest to mieszanka kośna. Zawsze oceniaj całość, nie jeden składnik.
Tak, często spotyka się motylkowate drobnonasienne, bo podnoszą wartość paszową i poprawiają bilans azotu w runi. Trzeba jednak pamiętać, że udział roślin motylkowatych dobiera się do warunków siedliskowych i sposobu użytkowania, aby runo było stabilne i bezpieczne w żywieniu.
Najczęstsze błędy to: mylenie mieszanki kośnej z pastwiskową, wybór składu "najbardziej rozbudowanego" bez analizy cech użytkowych oraz ignorowanie warunków gospodarstwa (intensywność wypasu, wilgotność, udeptywanie). Skutkiem bywa przerzedzenie darni i szybka degradacja pastwiska.
Wypas selektywnie obciąża rośliny: część jest zgryzana częściej, a część omijana. Do tego dochodzi udeptywanie i miejscowe przenawożenie odchodami. Jeśli gatunki nie są odporne na takie warunki, wypadają ze składu, a w runi pojawiają się luki, chwasty i rośliny niepożądane.
Tak, w praktyce często wykonuje się renowację, gdy darń jest przerzedzona, pojawiają się chwasty lub spada plon i jakość runi. Termin i metoda zależą od stopnia degradacji: od poprawy użytkowania i nawożenia, przez podsiew, aż po pełne przeoranie i ponowny siew mieszanki.
Ucz się rozróżniać przeznaczenie mieszanek: pastwiskowe vs kośne. Zrób tabelę: cecha (odrost, darń, odporność na udeptywanie) → typ mieszanki. Trenuj na przykładach odpowiedzi wielokrotnego wyboru, analizując, czy skład pasuje do warunków wypasu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 41% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Mieszanka do użytkowania pastwiskowego powinna tworzyć zwartą darń i dobrze odrastać po częstym spasaniu oraz znosić udeptywanie."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z łąkarstwa/pastwiskarstwa dla technika rolnika (działy: użytki zielone, mieszanki traw)
  • Materiały doradztwa rolniczego dotyczące zakładania i użytkowania pastwisk
  • Notatki z zajęć praktycznych: ocena runi, zasady wypasu rotacyjnego i renowacji

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego