Roztwór wodorotlenku sodu (NaOH) bardzo często wymaga nastawienia miana (standaryzacji), ponieważ w praktyce laboratoryjnej jego stężenie zmienia się w czasie. Wynika to m.in. z tego, że NaOH jest higroskopijny i pochłania CO2 z powietrza, tworząc węglany, co zmienia efektywne stężenie zasady w roztworze.
Do mianowania NaOH stosuje się substancję podstawową (wzorzec pierwotny), czyli związek o możliwie stałym i znanym składzie, dający się odważyć z dużą dokładnością oraz reagujący stechiometrycznie. Odpowiedź "Kwas szczawiowy." pasuje do tych wymagań: jest to kwas, który może być użyty jako odczynnik wzorcowy w miareczkowaniach kwas-zasada i pozwala wyznaczyć miano NaOH na podstawie znanej ilości substancji (liczby moli) w próbce.
Pozostałe propozycje nie spełniają typowej roli substancji podstawowej do mianowania NaOH w alkalimetrii:
- "Dichromian(VI) potasu." jest klasycznym wzorcem w miareczkowaniach redoks (utlenianie-redukcja), a nie standardowym odczynnikiem do bezpośredniego mianowania zasady w miareczkowaniu kwas-zasada.
- "Tlenek cynku." jest tlenkiem amfoterycznym i nie stanowi typowego wzorca pierwotnego do alkalimetrii; w dodatku praktyczne użycie wymagałoby odpowiednio zdefiniowanej reakcji i warunków, co czyni go nieadekwatnym w tym kontekście egzaminacyjnym.
- "Chlorek sodu." to sól obojętna, która nie reaguje z NaOH w sposób pozwalający na stechiometryczne wyznaczenie miana w miareczkowaniu kwas-zasada, więc nie nadaje się do takiej standaryzacji.
Wskazówka do nauki: jeżeli titrantem jest NaOH, szukaj w odpowiedziach stabilnego kwasu nadającego się do roli wzorca pierwotnego, a nie soli obojętnej czy odczynnika typowego dla redoks.
