U klientki o sylwetce zbyt wysokiej i zbyt szczupłej celem doboru sukienki nie jest dalsze wysmuklanie, tylko optyczne zrównoważenie proporcji: skrócenie wrażenia "pionu" i dodanie wrażenia nieco większej objętości w górnych partiach ciała.
Dlatego jako najbardziej korzystny wybór traktuje się model, który wprowadza elementy odwracające uwagę od samej wysokości i smukłości, m.in.:
- poziome akcenty (np. wzór w paski), bo poziom wizualnie "dzieli" sylwetkę i redukuje wrażenie nadmiernej długości,
- odsłonięte ramiona lub bardziej otwarty dekolt, co poszerza optycznie górę i równoważy proporcje,
- długość midi, która często jest korzystna przy bardzo wysokich osobach, ponieważ przerywa linię nóg i nie potęguje efektu wydłużenia tak jak niektóre bardzo długie, jednolite formy,
- umiarkowane dopasowanie – dopasowanie może być poprawne, o ile jednocześnie pojawiają się elementy "budujące" proporcje (wzór, podziały, odsłonięcie ramion).
Zgodnie z opisem, model C (w paski, z odkrytymi ramionami, dopasowany, o długości midi) łączy kilka korzystnych rozwiązań naraz: paski i długość midi ograniczają wrażenie dominującego pionu, a odkryte ramiona dodają szerokości w górnej części sylwetki. To sprawia, że figura wygląda na bardziej harmonijną.
Pozostałe propozycje z rysunku (inne litery niż C) mogą być mniej trafne, jeśli opierają się głównie na długiej, jednolitej linii, pionowych podziałach albo rozwiązaniach dodatkowo wzmacniających smukłość. W praktyce krawieckiej warto pamiętać, że przy takiej sylwetce lepiej "budować" proporcje detalem i podziałem, niż wyłącznie eksponować linię ciała.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach najpierw nazwij problem sylwetki (za wysoka i za szczupła), a potem szukaj w modelach elementów, które dodają poziomu, objętości i dzielą pion (wzór, rękaw/ramiona, długość, kontrastowe podziały).
