KWALIFIKACJA MED13 - CZERWIEC 2024

PYTANIE NR 2.
Którą technikę aktywnego słuchania zastosował terapeuta zajęciowy, zwracając się do podopiecznego słowami: Co masz na myśli, mówiąc, że to zadanie jest zbyt trudne?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wypowiedź: "Co masz na myśli…?" jest pytaniem doprecyzowującym, czyli klaryfikacją. Terapeuta nie powtarza treści własnymi słowami (parafraza), nie zbiera wniosków z dłuższej wypowiedzi (podsumowanie) ani nie nazywa uczuć rozmówcy (odzwierciedlenie).

Pełne wyjaśnienie:

W aktywnym słuchaniu klaryfikacja (doprecyzowanie) polega na zadawaniu pytań, które mają wyjaśnić, co rozmówca dokładnie rozumie pod użytym sformułowaniem. Zdanie: "Co masz na myśli, mówiąc, że to zadanie jest zbyt trudne?" wprost prosi o wyjaśnienie znaczenia określenia "zbyt trudne", czyli służy usunięciu niejasności i zapobiega błędnym założeniom terapeuty.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • Parafraza to odtworzenie treści wypowiedzi rozmówcy własnymi słowami (np. "Rozumiem, że to zadanie wydaje Ci się zbyt trudne"). W pytaniu z przykładu terapeuta nie streszcza ani nie przekształca treści, tylko dopytuje o znaczenie.
  • Podsumowanie dotyczy zebrania i uporządkowania dłuższego fragmentu rozmowy (kilku wątków) oraz sprawdzenia, czy rozumienie jest zgodne (np. "Powiedziałeś, że… i że… Czy dobrze to ująłem?"). Tu nie ma agregacji treści, jest jedno doprecyzowujące pytanie.
  • Odzwierciedlenie (często rozumiane jako odzwierciedlenie uczuć/emocji) polega na nazwaniu i "odbiciu" stanu emocjonalnego rozmówcy (np. "Słyszę, że czujesz frustrację, bo zadanie jest trudne"). W cytowanej wypowiedzi terapeuta nie nazywa emocji, tylko prosi o wyjaśnienie treści.

W praktyce terapii zajęciowej klaryfikacja jest szczególnie przydatna, bo stwierdzenie "za trudne" może oznaczać różne bariery: zbyt złożone polecenie, obawę przed porażką, zmęczenie, ból, trudność manualną albo poznawczą. Dopytanie pozwala dobrać modyfikację zadania (uprościć etapy, zmienić narzędzia, zwiększyć wsparcie) bez zgadywania.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Klaryfikacja to technika polegająca na dopytywaniu i doprecyzowaniu znaczenia wypowiedzi rozmówcy. Jej celem jest usunięcie niejasności, np. gdy ktoś używa ogólnych słów ("za trudne", "źle się czuję"). Terapeuta pyta tak, by lepiej zrozumieć treść, a nie zgadywać intencje.
Najczęściej pojawiają się pytania typu: "Co masz na myśli…?", "Możesz wyjaśnić…?", "Co dokładnie jest trudne?" albo "Jak to rozumiesz?". Kluczowe jest to, że terapeuta prosi o wyjaśnienie znaczenia wypowiedzi, a nie powtarza jej własnymi słowami.
Klaryfikacja to dopytanie w celu wyjaśnienia niejasności (pytanie). Parafraza to oddanie sensu wypowiedzi własnymi słowami (stwierdzenie), np. "Czyli uważasz, że zadanie jest zbyt trudne". Parafraza sprawdza zrozumienie, a klaryfikacja je pogłębia.
W terapii zajęciowej ogólne stwierdzenia ("nie dam rady", "to za trudne") mogą wynikać z różnych barier: bólu, zmęczenia, lęku, deficytów manualnych lub niezrozumienia instrukcji. Klaryfikacja pomaga trafnie dobrać modyfikację zadania zamiast opierać się na domysłach.
Odzwierciedlenie polega na "odbiciu" tego, co rozmówca przeżywa lub komunikuje, często w warstwie emocji, np. "Brzmisz na zniechęconego" albo "Widzę, że to Cię frustruje". Stosuje się je, gdy celem jest nazwanie i uznanie emocji, a nie doprecyzowanie znaczenia.
Podsumowanie jest lepsze po dłuższym fragmencie rozmowy, gdy pojawiło się kilka wątków (np. trudności, potrzeby, obawy). Terapeuta zbiera je w całość i sprawdza zgodność rozumienia. Klaryfikacja jest typowa dla jednego niejasnego sformułowania wymagającego wyjaśnienia.
Najczęściej myli się klaryfikację z parafrazą, bo obie służą zrozumieniu. Pomaga pytanie kontrolne: czy wypowiedź terapeuty jest pytaniem o znaczenie (klaryfikacja), czy stwierdzeniem oddającym treść (parafraza). Inny błąd to uznawanie każdego "echo" za odzwierciedlenie emocji.
Tak, jeśli pytanie ma ton przesłuchania ("Dlaczego znowu przesadzasz?"). Aby tego uniknąć, używaj neutralnych form: "Co dokładnie jest trudne?", "Jak rozumiesz to zadanie?", "Który etap sprawia kłopot?". Dodaj krótkie uzasadnienie: "Chcę dobrze Cię zrozumieć".
Stosuj schemat: 1) nazwij fragment wymagający wyjaśnienia ("Mówisz: ‘za trudne’"), 2) zapytaj o konkret ("Co dokładnie jest trudne: tempo, siła, pamiętanie kroków?"), 3) sprawdź rozumienie ("Dobrze rozumiem, że chodzi o…?"). To ułatwia dalsze planowanie terapii.
Ucz się przez przykłady wypowiedzi. Dla każdej techniki przygotuj po 2–3 typowe zwroty: klaryfikacja (pytania "co masz na myśli"), parafraza (stwierdzenie "czyli…"), odzwierciedlenie (emocje "wygląda na to, że czujesz…"), podsumowanie (zebranie kilku wątków). Następnie ćwicz rozpoznawanie na krótkich dialogach.
info

Około 55% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wypowiedź: "Co masz na myśli…?" jest pytaniem doprecyzowującym, czyli klaryfikacją.

Źródła:

  • Rogers, C.R.; Farson, R.E., "Active Listening", Industrial Relations Center, The University of Chicago, 1957
  • Miller, W.R.; Rollnick, S., "Motivational Interviewing: Helping People Change", rozdziały o reflective listening, wyd. 3, 2013
  • Egan, G., "The Skilled Helper: A Problem-Management and Opportunity-Development Approach to Helping", rozdziały o umiejętnościach słuchania i reagowania, wyd. 10, 2013

Materiały:

  • Podręczniki/rozdziały z komunikacji interpersonalnej w opiece i terapii (aktywne słuchanie)
  • Materiały dydaktyczne do kształcenia w zawodach medycznych z zakresu komunikacji z pacjentem/podopiecznym
  • Ćwiczenia scenkowe (role-play) z zastosowaniem klaryfikacji, parafrazy i odzwierciedlenia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego