Pilling (mechacenie) to tworzenie na powierzchni tkaniny małych kulek z włókien, które najpierw wysuwają się pod wpływem tarcia, następnie splątują, a na końcu zaczepiają o powierzchnię tkaniny. Na skłonność do pillingu wpływa m.in. surowiec, skręt przędzy, wykończenie oraz konstrukcja tkaniny (splot).
Odpowiedź "O splocie płóciennym." jest właściwa, ponieważ splot płócienny ma największą liczbę przeplotów wśród podstawowych splotów. Duża liczba przeplotów "wiąże" nitki osnowy i wątku, stabilizuje strukturę i utrudnia przemieszczanie się włókien ku powierzchni. W praktyce oznacza to, że przy takich samych warunkach porównania (ta sama gęstość i ten sam surowiec) powierzchnia jest zwykle mniej podatna na mechacenie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "O splocie atłasowym." Atłas ma długie przeloty nitek i mniejszą liczbę przeplotów, co sprzyja wycieraniu powierzchni i łatwiejszemu wyciąganiu włókien. Efektem może być większa skłonność do pillingu, mimo atrakcyjnego wyglądu.
- "O splocie rypsowym." Ryps daje wyraźną prążkowaną fakturę; jego odporność na pilling zależy od wielu czynników. Nie jest to z zasady konstrukcja "najbardziej odporna" w porównaniu z płóciennym przy założeniu identycznej gęstości i surowca.
- "O splocie skośnym." Splot skośny ma mniej przeplotów niż płócienny i często większą ruchliwość nitek w strukturze, co przy tarciu może ułatwiać wysuwanie włókien i tworzenie zmechaceń.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu zastrzeżono "ten sam surowiec i gęstość", szukaj odpowiedzi wynikającej głównie z budowy splotu (liczby przeplotów i długości przelotów), a nie z cech włókna czy wykończenia.