W sieci lokalnej stacja robocza może otrzymać konfigurację IP na dwa sposoby: ręcznie (statycznie) albo automatycznie. Mechanizmem, który odpowiada za automatyczne przydzielanie adresu IP i pozostałych parametrów konfiguracji, jest usługa DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol).
DHCP działa w modelu klient–serwer. Klient po uruchomieniu interfejsu sieciowego wysyła zapytania rozgłoszeniowe, a serwer DHCP przydziela mu adres z puli na określony czas (dzierżawa/lease). Typowo wraz z adresem IP przekazywane są też: maska podsieci, brama domyślna oraz adresy serwerów DNS. Dzięki temu administrator nie musi konfigurować każdego komputera osobno.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- WINS – to usługa związana z rozwiązywaniem nazw w starszych środowiskach (NetBIOS). Nie służy do przydzielania adresów IP.
- DNS – system nazw domenowych mapuje nazwy (np. hosty i domeny) na adresy IP i odwrotnie. DNS pomaga "znaleźć" serwer po nazwie, ale nie nadaje klientowi adresu.
- PROXY – serwer proxy pośredniczy w ruchu (często HTTP/HTTPS), może filtrować i kontrolować dostęp do Internetu, ale nie odpowiada za adresację IP hosta.
W praktyce, gdy w sieci ma działać automatyczna konfiguracja adresów, trzeba uruchomić (i poprawnie skonfigurować) DHCP na routerze lub serwerze oraz upewnić się, że klienci mają ustawione pobieranie adresu "automatycznie".
