Wada tyłozgryz dotyczy relacji w płaszczyźnie strzałkowej (przednio-tylnej): żuchwa znajduje się względnie bardziej ku tyłowi w stosunku do szczęki, co w typowych ujęciach dydaktycznych daje obraz "cofniętej" żuchwy i cechy odpowiadające wadom klasy II. Jeśli rysunek przedstawia właśnie taką relację szczęka–żuchwa, rozpoznanie tyłozgryzu jest właściwe.
Odpowiedź "Nadzgryz" jest niepoprawna, bo nadzgryz opisuje przede wszystkim problem w wymiarze pionowym (zwiększone zachodzenie pionowe siekaczy). To inny mechanizm wady: nawet przy prawidłowej relacji przednio-tylnej może występować nadzgryz, dlatego nie należy opierać rozpoznania wyłącznie na "zakryciu" zębów.
Odpowiedź "Progenię" należy odrzucić, ponieważ progenia odnosi się do ustawienia doprzedniego żuchwy (wada przeciwna do tyłozgryzu w ujęciu strzałkowym). Gdy obraz wskazuje na cofnięcie żuchwy, nie jest to wada doprzednia.
Odpowiedź "Laterogenię" odrzucamy, ponieważ laterogenia dotyczy odchylenia bocznego (asymetrii w płaszczyźnie poprzecznej), a nie relacji przód–tył. W praktyce egzaminacyjnej warto zadać sobie pytanie: czy rysunek pokazuje problem pionowy, strzałkowy czy boczny? Dopiero potem dopasować nazwę wady.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj osie: tyłozgryz/progenia = strzałkowo, nadzgryz = pionowo, laterogenia = poprzecznie.
