Wady zgryzu można opisywać w różnych płaszczyznach odniesienia. Gdy pytanie dotyczy relacji względem płaszczyzny poziomej, w praktyce egzaminacyjnej najczęściej chodzi o wymiar pionowy (czyli to, czy zęby w zwarciu prawidłowo się stykają "w pionie", czy też pozostaje przerwa).
Odpowiedź "zgryz otwarty" jest poprawna, ponieważ oznacza sytuację, w której przy maksymalnym zaguzkowaniu nie występuje kontakt zębów przeciwstawnych w określonym odcinku łuku (najczęściej w odcinku przednim lub bocznym). Klinicznie obserwuje się wtedy szparę niedogryzową, czyli brak zwarcia w wymiarze pionowym. To właśnie wiąże się z oceną wady "w stosunku do płaszczyzny poziomej".
Odpowiedź "zgryz przewieszony" (często kojarzony z relacją poprzeczną, np. zgryzem krzyżowym w ujęciu klinicznym) nie jest typowym określeniem wady pionowej; dotyczy raczej tego, jak łuki zębowe zachodzą na siebie w kierunku bocznym.
Odpowiedzi "tyłożuchwie czynnościowe" oraz "przodożuchwie czynnościowe" odnoszą się do relacji szczękowo-żuchwowych w wymiarze przednio-tylnym (czyli "do tyłu" lub "do przodu") i dodatkowo wskazują na komponent czynnościowy (związany z nawykami lub kompensacją funkcji). Nie są to klasyczne określenia wady pionowej, więc nie pasują do kryterium odnoszonego do płaszczyzny poziomej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się odniesienie do płaszczyzny poziomej, sprawdź, czy odpowiedzi dotyczą "otwartego" lub "głębokiego" zwarcia (pion). Gdy mowa o przodo- i tyłożuchwiu, to zwykle wymiar przednio-tylny, a przy określeniach bocznych – wymiar poprzeczny.
