Doraźna wytrzymałość na rozciąganie to parametr z próby rozciągania, opisujący maksymalne naprężenie, jakie materiał osiąga tuż przed zerwaniem. W zapisie inżynierskim dla stali oznacza się ją symbolem R_m i podaje w jednostkach naprężenia, najczęściej w MPa. Dlatego odpowiedź "R_m = 160 MPa" wskazuje właściwy rodzaj wielkości (niezależnie od tego, czy podana liczba jest typowa dla konkretnej stali).
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych własności mechanicznych:
- "R_e = 140 MPa" dotyczy granicy plastyczności (naprężenia, od którego zaczynają się odkształcenia trwałe). To nie jest wytrzymałość na rozciąganie, choć obie wielkości mają te same jednostki i często są mylone.
- "E = 720 MPa" to moduł Younga, czyli miara sztywności w zakresie sprężystym. W praktyce dla stali E ma rząd wielkości ok. setek tysięcy MPa (czyli setek GPa), więc ta odpowiedź jest również podejrzana liczbowo, ale kluczowe jest to, że E nie opisuje wytrzymałości na zerwanie.
- "HB = 300" oznacza twardość Brinella – odporność na odkształcenie trwałe mierzoną metodą wgłębnikową. Wartość HB zapisuje się jako liczbę skali (bez jednostki MPa), dlatego nie może być traktowana jako doraźna wytrzymałość na rozciąganie.
W praktyce lotniczej poprawne rozpoznawanie symboli (R_m, R_e, E, HB) jest ważne przy pracy z dokumentacją materiałową elementów płatowca i zespołu napędowego: pozwala ocenić, czy materiał spełnia wymagania projektowe i jakościowe.
