Areometr (często nazywany też hydrometrem) jest pływakowym przyrządem do oznaczania gęstości cieczy lub wielkości z nią powiązanych (np. skale wyskalowane dla określonych roztworów). Zasada działania opiera się na prawie wyporu: pływak zanurza się płycej w cieczy o większej gęstości, a głębiej w cieczy o mniejszej gęstości. Odczyt wykonuje się na skali w miejscu przecięcia z powierzchnią cieczy (z uwzględnieniem menisku zgodnie z instrukcją danego areometru).
Dlatego odpowiedź "Gęstość." jest właściwa: areometr nie mierzy temperatury ani "oporu płynięcia", tylko zachowanie pływaka w cieczy, które bezpośrednio zależy od gęstości.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo dotyczą innych właściwości i innych metod pomiarowych:
- "Lepkość." – lepkość wyznacza się lepkościomierzami (np. kapilarnymi, rotacyjnymi) lub metodami opartymi na czasie wypływu/oporze ruchu, a nie pływakowym areometrem.
- "Temperaturę wrzenia." – to temperatura, przy której ciecz wrze przy danym ciśnieniu; wyznacza się ją poprzez ogrzewanie i pomiar temperatury, często wraz z kontrolą ciśnienia.
- "Temperaturę topnienia." – dotyczy przejścia fazowego substancji stałej w ciekłą; oznacza się ją metodami termicznymi (np. w aparatach do wyznaczania temperatury topnienia), a nie areometrem.
W praktyce przemysłu chemicznego pomiar gęstości areometrem bywa używany do szybkiej kontroli roztworów. Warto pamiętać, że gęstość zależy od temperatury, więc rzetelny pomiar wymaga zachowania warunków podanych dla skali przyrządu lub zastosowania poprawek temperaturowych zgodnie z procedurą zakładową.
