Właściwość konfekcyjna "rozsuwanie się nitek w szwach" (rozsuwalność) dotyczy sytuacji, w której nitki tkaniny przy obciążeniu lub podczas szycia przemieszczają się względem siebie w okolicy przekłucia igłą. W praktyce objawia się to rozchodzeniem się szwu i widocznymi "szparami" między elementami materiału, mimo że sama nić szyjąca nie musi pękać.
Dlatego przy tkaninach o takiej tendencji zwiększa się szerokość szwów (zapas na szew), aby obciążenia rozkładały się na większej powierzchni i aby linia ściegu nie pracowała zbyt blisko krawędzi, gdzie nitki łatwiej się wysuwają. Równocześnie zwiększa się gęstość ściegów, bo większa liczba wkłuć na jednostkę długości lepiej "kotwiczy" nitki osnowy i wątku, ograniczając ich przesuwanie.
Odpowiedź "Wygląd powierzchni tkaniny" odnosi się głównie do cech estetycznych (faktura, połysk, nierówności) i sama w sobie nie wyjaśnia konieczności zmiany parametrów szwu pod kątem zapobiegania rozchodzeniu. "Odporność na przetarcie" jest cechą trwałości w tarciu, ważną w użytkowaniu, ale nie jest bezpośrednią przyczyną rozchodzenia się szwów; tkanina może być odporna na ścieranie, a jednocześnie mieć problem z rozsuwalnością nitek. Z kolei "Przewiewność i higroskopijność" dotyczą komfortu (wymiany powietrza i pochłaniania wilgoci) i nie determinują typowej potrzeby poszerzania szwów ani zagęszczania ściegu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się jednocześnie poszerzenie szwu i zwiększenie gęstości ściegu, szukaj cechy opisującej problem w samej strukturze tkaniny w okolicy szwu, a nie cech komfortu lub wyglądu.
