KWALIFIKACJA BUD18 - STYCZEŃ 2020 (test 2)

W pomiarach sytuacyjnych szczegółów terenowych jedną z podstawowych technik jest metoda biegunowa. Jej istota polega na tym, że położenie punktu szczegółu wyznacza się na podstawie dwóch obserwacji wykonanych z jednego stanowiska instrumentu: kierunku (kąta) oraz odległości. Takie obserwacje są typowe dla tachimetru (total station), który pozwala mierzyć kąty poziome i pionowe oraz odległości (najczęściej elektronicznie).

Dlatego odpowiedź "Biegunowa." jest właściwa: opis "pomiaru kątów i odległości za pomocą tachimetru" odpowiada dokładnie definicji pomiaru biegunowego (kąt + odległość do punktu).

• "Ortogonalna." jest błędna, ponieważ w metodach ortogonalnych punkt szczegółu wyznacza się przez domiary w układzie prostokątnym (np. od linii bazowej), a nie przez jednoczesny pomiar kąta i odległości z jednego stanowiska tachimetru.
• "Wcięć kątowych." jest błędna w tym kontekście, bo wcięcie kątowe (w ujęciu klasycznym) opiera się na przecięciu kierunków wyznaczonych kątami z co najmniej dwóch stanowisk/punktów nawiązania; kluczowe są kąty, a nie zestaw "kąt + odległość" mierzony do szczegółu z jednego stanowiska.
• "Domiarów prostokątnych." jest błędna, bo domiary prostokątne to również podejście oparte na odkładaniu domiaru prostopadłego i równoległego (układ prostokątny), a nie na pomiarze biegunowym realizowanym tachimetrem.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się para "kąt + odległość" oraz instrument tachimetryczny, najczęściej chodzi o metodę biegunową. Gdy mowa o "domiarze" i "prostopadłej", zwykle chodzi o metody prostokątne (ortogonalne).