KWALIFIKACJA ROL4 + ROL10 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 29.
Która z odpowiedzi wskazuje grupy produkcyjne świń uszeregowane według wzrastającego zapotrzebowania pokarmowego?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapotrzebowanie pokarmowe rośnie wraz z intensywnością procesów fizjologicznych.
Warchlaki mają niższe potrzeby niż tuczniki (szybszy przyrost i większe pobranie). Knury stadne zwykle mają potrzeby głównie bytowe/utrzymaniowe, natomiast lochy karmiące należą do grup o najwyższym zapotrzebowaniu z powodu produkcji mleka.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy uszeregowania grup produkcyjnych świń według wzrastającego zapotrzebowania pokarmowego. W praktyce żywieniowej porównuje się potrzeby wynikające z:

  • utrzymania (podstawowe funkcje życiowe),
  • wzrostu i przyrostów (odkładanie białka i tłuszczu),
  • rozrodu,
  • laktacji (produkcja mleka).

Odpowiedź "Warchlaki, tuczniki, knury stadne, lochy karmiące." odzwierciedla logikę, że:

  • Warchlaki są w fazie odchowu po odsadzeniu; ich dawki są zwykle mniejsze ilościowo niż u cięższych zwierząt, mimo że muszą być bardzo dobrze zbilansowane jakościowo.
  • Tuczniki intensywnie rosną i osiągają duże przyrosty masy ciała, dlatego ich dzienne pobranie paszy i potrzeby energetyczno-białkowe rosną w porównaniu z warchlakami.
  • Knury stadne to zwierzęta dorosłe; zwykle nie mają tak dużych potrzeb "produkcyjnych" jak lochy w laktacji, ale ze względu na masę ciała i utrzymanie kondycji mogą wymagać więcej paszy niż tuczniki w niektórych ujęciach praktycznych (zależnie od systemu i norm).
  • Lochy karmiące mają jedne z najwyższych potrzeb pokarmowych w stadzie, ponieważ produkcja mleka dla miotu znacząco podnosi zapotrzebowanie na energię, białko i wodę.

Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odwracają tę zależność:

  • Warianty zaczynające od "lochy karmiące" błędnie sugerują, że ta grupa ma najniższe potrzeby, co przeczy praktyce żywienia w laktacji.
  • Warianty kończące na "warchlaki" błędnie umieszczają najmłodszą grupę jako najbardziej wymagającą ilościowo, myląc zwykle jakość dawki (większa koncentracja składników) z jej zapotrzebowaniem/pobraniem w skali doby.
  • Wariant "Warchlaki, tuczniki, lochy karmiące, knury stadne." przestawia dwie ostatnie grupy, co zmienia hierarchię wynikającą z porównania potrzeb utrzymaniowych dorosłych zwierząt i bardzo wysokich potrzeb w laktacji.

Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: największy "skok" zapotrzebowania w stadzie wiąże się z laktacją, a rosnące zwierzęta (tucz) zwykle potrzebują więcej niż warchlaki.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To ilość energii i składników odżywczych potrzebnych zwierzęciu w danym czasie na utrzymanie, wzrost lub produkcję (np. mleko). W praktyce przekłada się na dzienną dawkę paszy oraz jej zbilansowanie pod kątem energii, białka, aminokwasów, minerałów i witamin.
Najczęściej wyróżnia się m.in. warchlaki (po odsadzeniu), tuczniki (w tuczu), lochy (luźne, prośne i karmiące) oraz knury stadne. Podział może się różnić zależnie od technologii produkcji, ale zawsze odzwierciedla etap wzrostu lub stan fizjologiczny.
W laktacji locha produkuje mleko dla całego miotu, co silnie zwiększa potrzeby energetyczne i białkowe. Jeśli dawka jest zbyt mała, locha traci kondycję, pogarsza się odchów prosiąt i może wydłużać się okres do kolejnego skutecznego krycia.
Warchlak jest młodszy i zjada mniej paszy, ale wymaga paszy bardziej "precyzyjnej" (lepsza strawność, właściwe aminokwasy). Tucznik jest większy, intensywnie rośnie i zjada więcej, więc jego dzienne pobranie i potrzeby ilościowe zwykle rosną.
Nie zawsze. Knur ma wysokie potrzeby utrzymaniowe wynikające z masy ciała, ale nie jest w tuczu ani w laktacji. W praktyce dawkę knura dobiera się tak, by utrzymać kondycję rozpłodową, a porównanie z tucznikami zależy od masy, tempa wzrostu i przyjętych norm.
Częsty błąd to mylenie "najbardziej wymagającej jakościowo paszy" z "największym zapotrzebowaniem ilościowym". Uczniowie też odwracają kolejność, bo kierują się samą masą ciała, a nie tym, czy zwierzę jest w intensywnej produkcji (np. laktacja).
Zwykle chodzi o kolejność od grupy o mniejszych potrzebach do grupy o większych potrzebach w skali doby (na sztukę). Warto zwrócić uwagę, czy pytanie nie dotyczy innego ujęcia, np. zapotrzebowania na 1 kg masy ciała, bo wtedy porządek mógłby wyglądać inaczej.
Największe wzrosty potrzeb pojawiają się w okresach intensywnej produkcji: w tuczu (wysokie przyrosty) oraz u loch karmiących (produkcja mleka). W tych okresach rośnie zarówno pobranie paszy, jak i zapotrzebowanie na energię, białko i składniki mineralne.
Wpływa m.in. masa ciała, tempo przyrostu, liczebność miotu (u loch), temperatura w budynku, zdrowotność, genotyp, system utrzymania i jakość paszy. Dlatego w praktyce zawsze dopasowuje się dawkę do konkretnej sytuacji w chlewni.
Ucz się zależności: utrzymanie vs wzrost vs rozród vs laktacja. Pomaga też zestawienie grup technologicznych z celem żywienia (przyrost, mleko, kondycja rozpłodowa). Na testach trenuj porządkowanie grup i rozpoznawanie, które stany fizjologiczne generują najwyższe potrzeby.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 49% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Zapotrzebowanie pokarmowe rośnie wraz z intensywnością procesów fizjologicznych.Warchlaki mają niższe potrzeby niż tuczniki (szybszy przyrost i większe pobranie)."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z żywienia trzody chlewnej (działy: normy i dawki dla grup technologicznych)
  • Materiały szkoleniowe ODR dotyczące żywienia świń w cyklu produkcyjnym
  • Instrukcje żywieniowe firm paszowych (tabele faz żywienia: warchlak/tucz/locha karmiąca/knur)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego