W skraplaczu chłodzonym wodą ciśnienie czynnika (ciśnienie skraplania) silnie zależy od tego, jak skutecznie skraplacz oddaje ciepło do wody. Gdy odbiór ciepła jest utrudniony, temperatura skraplania rośnie, a wraz z nią rośnie także ciśnienie po stronie wysokiej.
Dlatego jako przyczynę zbyt wysokiego ciśnienia należy podejrzewać usterki, które pogarszają oddawanie ciepła lub wprowadzają do układu składniki podnoszące ciśnienie.
- Zanieczyszczenie powierzchni skraplacza (np. osady/kamień po stronie wodnej lub zabrudzenia ograniczające przepływ) pogarsza wymianę ciepła. Skraplacz musi wtedy pracować przy wyższej temperaturze skraplania, co skutkuje wyższym ciśnieniem.
- Zapowietrzenie czynnika chłodniczego w instalacji oznacza obecność gazów nieskraplających się. Takie gazy zajmują część objętości skraplacza, ograniczają powierzchnię efektywnego skraplania i podnoszą ciśnienie po stronie wysokiej.
- Zapowietrzenie pompy w obiegu chłodzenia skraplacza może zmniejszyć rzeczywisty przepływ wody lub powodować niestabilną pracę pompy. Mniejszy przepływ wody to gorszy odbiór ciepła i w konsekwencji wzrost temperatury oraz ciśnienia skraplania.
Niedobór czynnika chłodniczego w instalacji należy natomiast wykluczyć jako przyczynę zbyt wysokiego ciśnienia w skraplaczu. Przy zbyt małej ilości czynnika zwykle spada obciążenie skraplacza i zmienia się sposób jego "zalania", co częściej objawia się spadkiem ciśnienia skraplania, spadkiem wydajności chłodniczej oraz nieprawidłowymi parametrami po stronie ssawnej (np. wzrost przegrzania). Nie jest to typowy mechanizm generujący nadmiernie wysokie ciśnienie w skraplaczu wodnym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "za wysokie ciśnienie w skraplaczu", w pierwszej kolejności myśl o warunkach odprowadzania ciepła (przepływ/temperatura medium chłodzącego, czystość wymiennika) oraz o gazach nieskraplających się, a nie o niedoborze czynnika.
